Nieuws Algemeen

The times they are a-changing

Provençaals Dagboek – november 2017. Door: Frits Baylé.

LS! De oude Grieken zeiden het al: panta rhei. Alles stroomt. Alles verandert. Dat lijkt zo, maar veel ook blijft. Hoogstens vermomd, aangepast aan nieuwe omstandigheden. Eenzaamheid, agressie, discriminatie, ze zijn niet weg te denken. In dit Dagboek veel verandering. panta rheiWeinig Macron, want Frankrijk blijft maar strijden tegen beter weten in. Lees maar. FB.

The times they are a-changing

Parijs loopt, samen met 11 andere grote steden, voorop: in 2024 de dieselauto’s uit de stad. Wat zeg ik, in 2030 alle auto’s uit de stad. Met een beetje goeie wil, moet ik dat nog meemaken! Tot nu toe heeft Hidalgo’s ingrijpen alleen maar geleid tot verkeersopstoppingen, woede en het verplaatsen van de vervuilde lucht.

Ook de Franse Staat blijft paraat met advertenties die ons vertellen wat we moeten doen als straks de regen wèl valt en tot overstromingen kan leiden. Thuisblijven en niet in de kelder, noch op zolder schuilen…

Maar het zijn ook onze leiders waar we ons zorgen over moeten maken. Ik heb het niet over Rutte of Macron. Die nemen af en toe alleen maar een verkeerd woord in de mond. Dat leidt dan tot diepe verontwaardiging en protest. Zo gebruikte Macron pas nog het woord “bordel” terwijl hij gewoon bedoelde dat het een “zootje” was. Nee, het zijn (onder velen meer) de Xi’s van China de Kim’s van Noord Korea en de Trump’s van de Verenigde Staten voor wie we waakzaam moeten blijven.

The Economist, een Brits blad met een onberispelijke reputatie, riep pas nog Xi uit tot de leider van onze wereld. Nee, de VS blijft nog steeds de grootste economie van de wereld. Dat kan Trump niet overnight teniet doen. Maar zijn onkunde zette hem wel terug. Zijn eigen Senators noemen hem een “moron”en omschrijven het Witte Huis als “an adult day care center”.

De Franse olie gigant Total tekende een akkoord van $5 miljard met Iran. En vele andere ondernemingen zien weer, heel bedachtzaam, een toekomst in dat land. Maar Trump spreekt bot zijn twijfel uit en brengt daarmee de vrede in gevaar en een nieuwe atoomnatie naderbij. Als Macron hem daarvoor waarschuwt antwoordt hij: “ ik weet heus wel dat Renault veel geld is beloofd, maar wacht maar af…”. En ook met Noord Korea blijft hij de bluffende zakenman, waar wijs staatsmanschap op zijn plaats is.

Intussen zorgt “oom” Xi voor een onaantastbare macht over zijn Rijk. Hij heeft nu dezelfde status als Mao. Maar gebruikt die hopelijk beter. Zo strijdt hij tegen de corruptie. Maar zweert bij censuur en bevoogding. Neemt echter ook, als grootste vervuiler, steeds meer zijn verantwoordelijkheid ten aanzien van het milieu. Zorgt daarmee meteen voor werkgelegenheid. Zo wil hij in 2021 65% van de lithium-ion batterijmarkt hebben veroverd. Daar zal Tesla hem bij helpen! En meteen worden dan ook de 156.000 stekkerpunten opgevoerd tot bijna 5 miljoen!

Oké, hij is iets te begerig bezig zijn landsgrenzen vast te stellen, heeft zelfs een eerste militaire basis buiten China in Djibouti. En wat in de Zuid Chinese Zee gebeurt, is verre van koosjer. En wat te denken van de geruchten dat hij 5% van Soedië’s oliemaatschappij Aramco wil kopen? Waarde zo’n $2000.000.000.000… Raar dan weer dat China voor het eerst in 13 jaar een obligatielening uitschrijft van maar $2.000.000.000.

Waar Xi van wakker ligt, is de gecombineerde schuld van 270% van het nationaal GDP! De staat heeft een schuld van nog geen $4000 miljard (de VS $11.000 miljard). Het bedrijfsleven heeft dik $14.000 miljard aan schulden (in de VS is dat “maar” $4.500 miljard). En de Chinees zelf heeft de welvaart ook gekocht met $ 4.400 miljard, terwijl de Amerikanen “slechts”$ 1.500 miljard privé schuld hebben. China blijft boeien!

En ISIS, waar we de I van Irak en de S van Syrië af kunnen laten, IS dus, werd met de val van Raqqa verslagen. Eigenlijk kunnen we die laatste S dus ook wel vergeten. Dat kostte wel 3250 mensenlevens, waarvan 1130 van burgers. Maar in Libië en Maleisië zijn we nog niet klaar met ze. En wat ook door zal gaan zijn de terroristische aanslagen. Dat brengt vooral onrust hier in het Westen.

Raqqa, maar ook het land, is bijna totaal verwoest. Alleen met een enorme “Marshall Hulp” kan alles weer groeien. Toch genoeg reden, lijkt me, voor de vele vluchtelingen terug te keren naar hun land. Reden ook, vind ik, om de Koerden hun Kurdistan te gunnen. Maar daar zijn noch Irak, noch Syrië, noch Turkije het mee eens. Angst en olie liggen daar aan ten grondslag, er verandert veel, maar lang niet alles.

Wat ook verandert. Panta rhei

In mijn vorige Dagboeken schreef ik over de schijnbaar onstuitbare trek naar de stad, waar vele behoeften worden bevredigd, maar waar ook eenzaamheid, onvrede en misdaad kunnen toeslaan. Persoonlijk vind ik het verschrikkelijk dat het Franse platteland leegloopt. Dat vindt François Baroin in zijn boek “Une histoire de France par les villes et les villages” trouwens ook. Pittoreske dorpjes verliezen hun schooltje, hun winkel van sinkel, hun groenteman, hun slager. Zelfs hun bakker. Meer nog: hun Tabac, waar de krant, de koffie en de buurman, gevolgd door een biertje en nog één, het leven bepalen.

Laat nou Charles Aznavour, zelf een immigrant, een oplossing aandragen. Hij vraagt de Staat twee verlaten dorpen weer te bevolken met immigranten. Met een arts, een bakker. Een boer. De vluchtelingen moeten het verlaten huis dat hen wordt toegewezen accepteren en zorgen dat het dagelijks leven weer opgang komt. Ze moeten snel Frans leren en de burgemeester zal een Fransman zijn. Aardige gedachte. Natuurlijk er zitten haken en ogen aan. Het lijkt wat tegen de trend in te gaan. Maar het voornaamste probleem: de kans op getto vorming. Maar veel haalbaarder dan Femke Halsema’s idee, nieuwe immigrantensteden op te bouwen.

Maar niet alleen de dorpjes verdwijnen ook de openbare telefooncellen. In 1889 kon je in de postkantoren en cafés telefoneren, nadat vier jaar lang was geëxperimenteerd met de verbinding Reims-Parijs. Eind 20ste eeuw waren er nog 300.000 cellen en in 2015 moesten nog maar 40.000 worden onderhouden. Weet u nog wel: net die pagina uit het telefoonboek weg waar het nummer opstond dat je nodig had? Maar het mobieltje deed zijn intreden en al 10 jaar lang liep het gebruik met 40% per jaar terug. In 2018 hebben we ook dat gehad.

Toch laat La Poste zich niet kisten! Zo kun je ze vragen, de postbode één keer per week je ouwe ouders te laten bezoeken. ’t Kost 19,90 maar de belasting betaalt je een tientje terug. Schijnt een succes, want ik krijg tegenwoordig m’n post om half twee ’s middags. En in Marseille test men samen met 60 apotheken de bezorging van medicijnen. Men verwacht in 2018 100.000 pakjes te bezorgd à 7,90. En het zelfde willen ze met bibliotheekboeken gaan doen. En voor een onbekend bedrag is deelname in de 2009-start-up KissKissBankBank gekocht. Met drie bedrijven kan via internet geld geleend en overgemaakt worden onder 1,3 miljoen leden. Omzet 83 miljoen.’t Klinkt allemaal wat arremoeiïg maar wel ondernemend. In een markt met steeds meer concurrentie, werd wel dik 23 miljard omgezet met een winst van 849 miljoen!

En als we nog even in de Tabac blijven zien we dat ondanks de saaie uniforme doosjes, de sigarettenverkoop praktisch gelijk gebleven is. Meer nog, dat de verkoop van Marlboro’s, één van de duurste (7 euro!) met 3,4% gestegen is en nu bijna 27% van de markt bedient. Het midden segment à 6,50 zweeft rond de 48% van de markt. Van ontmoediging lijkt weinig sprake, dat moet denk ik komen als straks de prijs per pakje 10 euro is. Voorlopig worden er 61 miljard sigaretten per jaar gerookt…. Maar via parallelle bronnen komen dik 16 miljard sigaretten niet via de erkende buralisten op de markt. 9 Miljard komen zelfs door smokkel bij de consument. Al met al sterven er 78000 Fransen aan hun verslaving. Dat kost de gemeenschap 100 miljard euro’s per jaar.

Blijven we nog even in de Tabac en kopen ons krantje. Wat blijkt: mijn leeftijdgenootjes doen dat steeds meer en wel met 12%. Bij de jongeren is dat maar 2% maar bij de jong volwassenen (25-34 jaar) stijgt het aantal weer met 8%! In totaal wordt het krantennieuws 7% meer gelezen. Da’s beter dan in de laatste 15 jaar! Dat komt vooral door het lezen van de krant vanaf het mobieltje (+11%). De gedrukte oplagen blijven ongeveer gelijk. Maar dat het de kranten niet makkelijk wordt gemaakt blijkt wel uit de alliantie tussen de linkse Le Monde en de rechtse Le Figaro . Via Skyline zullen zij 35 miljoen Fransen kunnen bereiken en komen daarmee op het niveau van de “GAFAM”, de web giganten als Microsoft met 36 miljoen bezoekers per maand, Google met 44 miljoen, Facebook met 40 miljoen unieke bezoekers alsook Apple en Amazon. Google en Facebook alleen al pakken 70% van de diditale reclamemarkt, die 73 miljard dollar groot is.

Opmerkelijk: ook in de VS verenigen zich de Democratische media New York Times en Washington Post met de Republikeinse Wall Street Journal in de News Media Alliance. De New York Times test nu ook nog de navigator Tor, om zo op het Darknet te komen en daardoor ook landen als China te bereiken, waar censuur heerst. Zo wordt, ook daar, eindelijk kwaliteitsnieuws gebracht via de digitale media.

En terwijl we weer vertrouwen in de economie krijgen, melden de grote reclamebureau ketens het niet makkelijk te hebben, terwijl juist zij als de voorlopers van het economisch klimaat worden gezien. Vaak kan het wegvallen van één grote internationale klant al van invloed zijn op de overall resultaten. Maar ook Brexit en het zwakke pond hebben invloed. En natuurlijk de mediarevolutie. Nog geen tien jaar geleden streken de digitale media 11% van de reclamebudgetten op. Nu is dat mondiaal 40%!

De gedrukte pers viel terug van 39% naar 13%. Een stoelendans die niet ongemerkt aan de bureaus is voorbijgegaan. En dan mogen zij nog van geluk spreken dat de televisiereclame zich handhaafde op 36%.

Hoe dan ook, met argusogen worden de 5 grootste mondiale adverteerders gevolgd: Procter & Gamble 10,4 miljard dollar budget. Unilever, 8,9 miljard. L’Oréal 8,2 miljard. Volkswagen 6,6 miljard. En hekkensluiter Comcast had het vorig jaar 5,9 miljard dollar te vergeven.

Wat nog meer verandert.

Door hagel en droogte werd er dit jaar 19% minder wijn in Frankrijk geproduceerd. Maar de droogte zorgde wel voor een uitmuntende kwaliteit! En de wijnboeren mogen niet klagen: vorig jaar was de wijnexport met net geen 12 miljard euro omzet na de vliegtuigexport en voor de export van parfum het belangrijkste Franse exportproduct. Toch is de Italiaanse wijnexport groter. Maar Spanje laten we achter ons.

Over Spanje gesproken: wat trad Madrid hard op. Natuurlijk hebben ze het gelijk aan hun kant, maar je zou denken dat een Koning zou optreden als intermediair. Pappen en nat houden. Niks hoor. De beuk er in. Waar dit tenslotte op zal uitdraaien… Maar wat mij betreft mag zo’n Puigdemont (spreek uit: Poets je Mond, what’s in a name!) de gevangenis in. Vrijheid van meningsuiting of niet: een volksmenner die zo een minderheid weet te overtuigen van hun gelijk is gevaarlijk. In Italië, in Lombardije en Venetië, ging het gelukkig wat rustiger.

Ik meldde al dat het “décret plage”veel onrust heeft veroorzaakt. Om de stranden te beveiligen tegen afkavelen en vervuiling wil de Staat al vanaf 2002 de restaurants op het strand verplichten hun tent in de winter af te breken en liefst volgens een uniform ontwerp in het voorjaar weer op te bouwen. Genoeg tijd, zult u zeggen, om je hier op voor te bereiden. Alleen als je een restaurant hebt waarin je hebt geïnvesteerd in opbouw, aankleding, keuken, waardoor afbreken eigenlijk onmogelijk is, dan dreigt sluiting. Dat staat nu de twee beroemde strand- restaurants in Golfe-Juan, Tetou en Nounou, te wachten. Mijn ouders, onze familie, ik, wij, hebben daar vele kostelijke uren en herinneringen liggen. Er moet toch een middenweg te vinden zijn? Maar in Frankrijk lijkt dat nauwelijks mogelijk.

Nog even Macron.

Het vorige Dagboek beschreef de budgetvoorstellen voor 2018. Alleen op de voorstellen rond de Sociale Zekerheid kwamen al 1200 amendementen! Ik ga dus niet proberen de stroom van pro’s en contra’s te signaleren.

De Code de Travail mag nu per decreet worden ingevoerd. Daarbij is het goed te weten dat Frankrijk in 2016 26,5 miljoen werknemers telde. Daarvan heeft 88% een salaris. En van hen heeft weer 85% een contract voor onbepaalde tijd (een CDI). In totaal heeft 10,5% een contract voor een bepaalde tijdsduur. Gemiddeld is het uurloon €35,60, terwijl het gemiddelde in de EU €25,40 is. De sociale lasten voor de werkgever zijn 33,2% en daarmee de hoogste in de Unie. In Duitsland is dit 22,4%. Eén van de redenen, waarom in 2016 in Duitsland 1063 buitenlandse bedrijven zich vestigden en in Frankrijk 779. Wel hoopgevend is dat zeker 1 op de 2 bedrijven voor het einde van dit jaar zeker één nieuwe employee zullen aantrekken.

Maar ook aan het stageschap wordt gewerkt. Nauwelijks 7% van de 16 tot 25 jarigen is geïnteresseerd. Dat zijn dik 431.000 jongeren. Dat kost bij elkaar 8,2 miljard en wordt door de bedrijven, de regio en de Staat opgebracht. In Duitsland en Zwitserland profiteert 15% van de jongeren van deze opleidingsmogelijkheid, die in Frankrijk leidt tot een werkaanstelling voor 57% van de leerlingen.

De verandering van ISF in IFI, van algemene weeldebelasting naar belasting op het onroerendgoed werd aangenomen maar gaf ook veel kritiek: “Macron de President van de Rijken!”. Want waarom geen belasting meer op bijvoorbeeld die jachten die in steeds grotere getale en in steeds grotere afmetingen voor onze kust te zien zijn? Wat dat betreft ben ik blij met Debré, oud voorzitter van de Constitutionele Raad, die vooral de rechtse partijen waarschuwt niet a priori tegen alles te stemmen wat Macron voorstelt.

Wat dat betreft kan Macron’s minister van “Transition Écologique”, Nicolas Hulot, er wat van. Hij is niet alleen één van de populairste politici, maar hij weet nog steeds niet of hij nou wel in Macron’s kamp past. Maar verder legt hij veel op tafel: voor benzineauto’s van voor 2001 en diesels van voor 1997 wil hij een vervangingspremie geven. Maar de verkoop van diesel en benzine auto’s moet voor 2040 eindigen. De nucleaire energie moet voor 2025 met 50% zijn gereduceerd. Voor 2040 moet de productie van fossiele energie zijn gestopt. Maar voor 2022 moet het opwekken van elektriciteit uit kolen zijn gestopt. En nog veel meer!  

En nog een tegenvaller. Hollande’s belasting op de dividenduitkering blijkt onwettig en moet aan het bedrijfsleven worden terugbetaald! Kosten zo’n 10 miljard… “Schande!” komt uit veler kelen. Twee tijdelijke belastingen zullen 318 grote ondernemingen treffen. Zij zullen het gat voor de helft moeten vullen. En ook dat: schande.

En de huuropbrengsten van sociale woningen moeten met 1,5 miljard over drie jaar worden verlaagd, waardoor het stoppen van de 5 euro p.m. huurcompensatie voor de huurders wordt goed gemaakt. Van de 750 HLM verhuurorganisaties komen er hierdoor wel 200 in de problemen…

Maar ook over het spaarplan in bedrijven wordt nagedacht. Het gaat om 8 miljard euro inleg. 91% Van de werknemers van grote bedrijven en slechts 16,5% bij bedrijven met 50 werknemers en minder doen daar aan mee. Die laatste categorie zou nu ook moeten profiteren.

En over werknemers gesproken ook de buitenlandse werknemers uit EU-landen krijgen aandacht. Zij moeten legaal kunnen werken en gelijke rechten en lonen krijgen als de Franse werknemers.

Belangrijk ook: de noodtoestand werd opgeheven maar een strenge antiterrorisme wet kwam er voor in de plaats. Gebedshuizen mogen worden gesloten. Aan de grenzen, op de vliegvelden en stations wordt de bewaking verhoogd. Operatie Sentinelle,waarbij 7000 militairen en 3000 man politie werden ingezet, wordt voortgezet. In 2015 werd per hoofd van de bevolking in de EU €900 aan politie, brandweer, justitie en gevangenissen uit gegeven. In Nederland na Engeland het meest: €724. Frankrijk kwam er met €535 vanaf. Dat gaat nu zeker veranderen.

Maar zelfs aan het door Napoleon geïntroduceerde “Légion d’Honneur”, het Lintje, wordt gesleuteld. De gemiddeld 3500 decoraties zullen worden terug gebracht tot 2000 p.j. Maar elke Fransman krijgt nu de mogelijkheid, wanneer gesteund door 50 medestanders, een persoon voor te dragen. Ere wie ere toekomt. Maar Giscard d’Estaing maakte het in de 7 jaar die hij regeerde te gek met 32.204 ridderordes. Momenteel lopen er 90.000 gedecoreerden rond.

Ik kan zo doorgaan, maar stop, in tegenstelling tot Macron. Gelukkig maar.

Over de auteur

Redactie FANF

Laat een bericht achter