Nieuws Algemeen

Provençaals Dagboek – januari 2017 Door: Frits Baylé

LS! Wat bezielt je om je gedachten in het openbaar met velen te delen? Ik hoorde een schrijver zeggen dat je “de schaamte voorbij moet zijn”om dat te kunnen. Dat begin ik te leren. Het heeft bij mij in ieder geval niets te maken met “anderen je visie opdringen”. Ook niet met de behoefte “de wereld te verbeteren”.Maar het is ook weer niet zo dat “praatjes geen gaatjes vullen”. Er blijft de hoop dat anderen er “wat mee kunnen”. Vandaar. Lees maar. FB.

Provençaals Dagboek – januari 2017.

Daar gaan we dan!

In dit eerste Dagboek van het jaar geen goede voornemens, geen koffiedik kijken. Wel wat terugkijken naar dat wat niet of te weinig aan de beurt kwam. Zoals mijn verwondering over wat in korte tijd over ons heen kwam: het populisme. Ik heb het woord nog nooit in deze Dagboeken gebruikt. Weet ook niet, wat de officiële uitleg voor het begrip is. Het zou “het volgen van de volkswil” kunnen zijn. En da’s niet zo slecht: democratie zoals het bedoeld is. Maar het heeft een negatieve annotatie en is meer “het inspelen, meewaaien met de onvrede van velen”.

“Onvrede”is dan ook weer zo’n woord. In Syrië hebben ze onvrede: oorlog. Hier is het gewoon “ontevredenheid”. De ontevredenheid van Noudje Nooit Tevreden. Daar werd door de serieuze politici te weinig aandacht aan gegeven, waardoor die anderen er op in sprongen. Met de uitvoering van de uitkomst van de referenda, die ooit door D66, de partij die het dichtst bij mijn politieke overtuiging komt, werd omarmd, wist men zich geen raad. Schreeuwlelijkerds als Jan Roos gaf dat de kans weer verder te agiteren. Een “gesundenes Volksempfinden” bestaat niet. Toch wordt het toegeschreven aan de PVVers, de ultra rechtsen, terwijl de “rest”meestal meer dan 80% van de bevolking vertegenwoordigt!

Misschien kunnen we wel spreken van een grootste gemene deler, een “gevoel bij velen” over goed en fout. Voor gecompliceerde vraagstukken, als het al dan niet in een Europese Unie blijven, of het al dan niet voor een gemeenschappelijke euro zijn, zijn referenda niet geschikt. En als ze dan toch gehouden worden, laten ze dan “adviserend” zijn, want het is in de Tweede Kamer waar zo democratisch mogelijk over de koers van ons land wordt beslist.

Over goed en kwaad.

Zoals de Kamer de koers van het land moet bepalen en Brussel de spreekbuis moet zijn van de meerderheidsbesluiten (zonder veto’s!) van de gezamenlijke EU-landen, zo is het goed dat wij als individuen weten te bepalen wat kan en wat niet kan. Wat fout is en wat goed. Voor mijzelf heb ik twee leefregels, maatlatten: 1)” Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat dan ook een ander niet”. En 2) “Doe in Rome als de Romeinen”.

Een probleem wordt opgelost als het tegen deze maatlatten wordt aangehouden: Zwarte Piet, buhrkini, Trump, racisme, seksisme. Alleen religieuze overtuigingen blijven nog heikel. Laten die nou net tot dood en verderf leiden…

Toch word ik gek van politieke correctheid. Ik ben niet voor een multiculturele samenleving, wel voor een multinationale cultuur. De cultuur, de zeden en gewoonten van een land vormen het kader waarbinnen een natie zich beweegt. De Nederlanders worden, nog steeds, als tolerant gezien. Zo’n cultuur moet je niet “sociaal verplicht” gaan mengen met andere culturen. Ik sta niet te trappelen voor boerka’s en ander uiterlijk religieus vertoon. Maar ook minirokken behoren niet in een Islamitische cultuur te worden gedragen. Culturen evolueren, al dan niet door stimuli van buiten af. Wilders heeft bijgedragen ons tolerante imago te bezoedelen en zelfs onze tolerantie uit te hollen. Maar binnen de context van een evoluerende samenleving en gewoon omdat het een kind niet uitmaakt welke kleur Piet heeft, zeg ik: Piet mag van kleur verschieten.

Misschien goed, na al deze morele gevoeligheden, om net als ieder jaar, u te vertellen wat mij beweegt deze Dagboeken te schrijven

De hoek waaruit de wind waait.

Mijn jaarlijkse geloofsbelijdenis, te vertellen uit welke hoek de wind in deze Dagboeken waait. Dat was niet nodig toen mijn lezerskring nog alleen uit vrienden en kennissen bestond, maar door de verspreiding via enkele sites, is die band wat vervaagd, wat gemakkelijk kan leiden tot misverstanden.

Verwacht geen Peter Mayle, want dat zou te snel kunnen vervallen in provinciaals geleuter, waar u niet op zit te wachten. Ook geen mr. G.B.J. Hilterman. Hij was AVRO, ik ben, door de jaren heen, meer VPRO geworden. Ik lok graag reacties uit en schrijf over de waan van de dag, over alles dat mij interesseert, mij boos maakt of verdriet. Mij aan het lachen maakt ook. Dat betekent dat ik vaak over cultuur, politiek en economie schrijf. Op verzoek, in steeds kortere zinnen, waar door ik soms kort door de bocht moet om toch maar binnen de 2500 woorden te blijven, die ik mezelf gun. Ik gebruik veel cijfers omdat die nauwkeuriger pretenderen te zijn dan woorden als veel of weinig of genoeg of groot.

Milde ironie, neigend naar cynisme!

Hoewel het gedachtegoed van D66 mij het meest aanspreekt, op de afkeuring van een koningshuis na, probeer ik noch een sociaal democratisch noch een links noch een rechts standpunt in te nemen. Zaken, gedachten, mensen  hebben het bij het GOEDE of FOUTE eind. Het goede komt gelukkig overal voor, behalve bij ultrarechts en extreemlinks, waar ik me dan ook tegen kant. Want extremisme wekt weerstand, onvrede en oorlog op. Dat de “zachte krachten”zullen winnen, komt mij, helaas, steeds ongeloofwaardiger voor.

Een lezer typeerde mijn geschrijf als “alles met een vleug van ironie, meestal mild, een enkele keer wat scherper, neigend naar cynisme, echter altijd wijs en vriendelijk”. Ik bedoel maar! Daar doe ik het voor. Als je niet meer werkt, mis je de hoop op succes. Maar het verlangen er naar blijft. Deze Dagboeken geven mij zin in mijn leven en soms ook de zin ván het leven.

Trouwens “kritisch nadenken zonder te hopen, is cynisme. Maar te hopen zonder kritisch na te denken, is naïviteit”, las ik ergens. Die twee, cynisme en naïviteit, probeer ik dus te vermijden.

De beste stuurlui…

Ik observeer en kom maar weinig met oplossingen. Goed, in de herfst van 2006 hield ik mij bezig met Europa, stelde dat de euro wat prematuur was geïntroduceerd en dat we het eerst eens hadden moeten worden, over een gemeenschappelijke toekomst visie. Ik kwam met de positionering slagzin “Europa: de Oude Wereld, Bron van elk Nieuw Begin”. En stelde op basis daarvan voor, te gaan investeren in educatie, onderzoek, infrastructuur, milieu en cultuur. Later vulde ik dat aan door Geert Mak te pousseren als schrijver van de Europese Geschiedenis, een leerboek voor alle Europese scholieren, waar bij de leidende gedachte de problemen en worsteling rond het toewerken naar een eenwording van Europa zou moeten zijn. Da’s 10 jaar geleden. Ik denk dat we te laat zijn voor deze constructieve gedachten. Het lijkt er op dat “mijn” Verenigd Europa maar ook de euro z’n langste tijd gehad hebben…Laten we maar hopen dat we, zoals ik voorrekende, terugvallen op een “Europa van de 14” en een sterke “neuro”.

In januari 2007 ontwikkelde ik mijn “Maatschappelijke Integratie Periode”. School- verlaters, jongens en meisje rond de 16, 18 jaar, verplicht, 2 jaar gedisciplineerd en ingekwartierd opleiden voor deze samenleving en hun toekomst daar in. Twee jaar minder druk op de arbeids- markt, minder werkloosheid, meer begrip tussen autochtonen en allochtonen, betere scholing, een beroepsopleiding en vervolmaking van de landstaal en van één Europese gemeenschappelijke taal (het Engels lijkt me, zelfs nu we Brexit gehad hebben). Die gedachte lijkt door te komen. Hollande laat sinds twee jaar zo’n 150.000 jongens en meisjes helaas vrijwillig, helaas slechts 3 tot 6 maanden voor een “Service Civique” inkwartieren. Te kort om iets meer dan een cursus te doen. En de jeugd uit de banlieues bereik je er niet mee. Maar ’t is een eerste stap.

In mei 2009, maakte ik me druk over de wanstaltige salarissen die gegeven werden. Nog steeds trouwens. Gemiddeld verdienden die veelverdieners toen een bedrag waar een minimumloner 316 jaar voor zou moeten werken. Als we dat nou eens terugbrachten tot 20 jaar, stelde ik. ’t Is even wennen, maar ‘t moet kunnen: zeg 240.000 euro per jaar schoon. Dat wil zeggen 800.000 bruto bij een belasting van 70%. Alles boven de 800.000 zou direct naar de belasting gaan. Dat geeft de bedrijven ruimte de sociale lasten van 20 mensen die onder het minimumloon leven te betalen.

Misschien is een tax credit, waar ik al in 2013 over schreef wel de beste oplossing! Een belastingstelsel dat een basisinkomen garandeert, door hen die bijvoorbeeld minder verdienen dan €30.000 een aanvulling te geven tot dat bedrag. Zij die meer dan €30.000 verdienen betalen daarover gewoon belasting. Een flat tax zou daarbij het simpelst zijn. Daarvan en uit de btw betaalt de overheid zaken als onze veiligheid, justitie en de buitenlandse (Europese) dienst. In Canada werd het systeem op kleine schaal met groot succes uitgevoerd. Maar het paste toen niet in de politieke constellatie en verdween. Maar in Finland en dit jaar ook in enkele Nederlandse steden zal nu een proef worden gedaan. Er bestaat zelfs een werkgroep Basisinkomen 2018 met een bemoedigend aantal supporters! Wie weet? In dit kantelend tijdperk van digitalisering, robotisering, maar ook vergrijzing zijn nieuwe visies nodig. De deeleconomie van Uber en AirBnb is zo’n stap naar een nieuwe wereld. Een stap waar nog veel overheden geen raad mee weten! Geen honderd jaar geleden, durfden we nog niet te denken aan AOW en pensioen. Wat zou het velen helpen weer volwaardig in de maatschappij te staan met een algemeen basisinkomen, zonder de hand te hoeven op te houden. En interessant: het belasting en voorzieningen apparaat kan worden ingekrompen en daarmee de kosten.

De Spelen en Spelregels.

Nou en dan stelde ik voor, afscheid te nemen van de miljarden verslindende Olympische-op-de-borst-klopperij-shows en na Brazilië, de Spelen elke vier jaar in Griekenland te houden. Zonder poespas waardoor het land een welkome inkomsten bron rijker zou zijn. Maar zelfs m’n eigen Parijs staat in de rij om de Spelen te organiseren…

En verder, vind ik, moeten we ophouden onze democratie te willen opdringen en ons te mengen in landen met vaak bloedige, altijd ondoorzichtige binnenlandse problemen. Terrorisme bestrijd je bij je eigen (Europese) grenzen, stelde ik, niet binnen die van andere naties. Dat lijkt door te dringen, maar onderschat de macht van de oorlogsindustrie niet. En je moet wel oppassen, want doordat Obama zich te veel uit het Midden Oosten terugtrok, vult nu Poutin zijn plaats in… Het is niet zo eenvoudig. Hopelijk gaat Trump, die niet geïnteresseerd is in de introductie aanwijzingen zoals die aan elke nieuwgekozen president worden gegeven, zich dat ook realiseren.

En ik brak mijn hoofd over de malaise bij de gedrukte media. De digitale nieuws- voorziening vaagt die op papier van de kaart. Dat geldt voor de kranten, maar de magazines hebben, denk ik, nog een kans. En ja, met het gedrukte boek gaat het beter dan ooit!

Nou, en dan moet ik zo af en toe weer kibbelen over de opwarming van de aarde en wiens schuld het is. Trump lijkt mijn grootste opponent geworden. Mij kan het niet schelen wie of wat de schuld heeft of dat het vanzelf weer wegebbende natuurlijke cycli zijn. Maar sta met al dat argumenteren niet de innovaties in de weg die ons naar een schonere wereld leiden. COP21 in Parijs lijkt op de goede weg. Maar nu wordt de Zuid Pool weer belaagd. De ijsbergen vormen het grootste zuiverwater reservoir ter wereld! En natuurlijk er zou, weliswaar goed beschermd door ijs en barre koude, olie, gas, ijzeroer en zelfs diamant zijn te vinden. Dus daar gaan we met z’n allen: Engeland, Brazilië, de VS, China (met 5 nederzettingen), Rusland (zelfs met een Orthodoxe kerk), Nieuw Zeeland, en, en.

Maar ook het Moslimgevaar besprak ik vaak. Ik heb 12 jaar in het Midden Oosten gewoond, was daar 10 jaar lang officiële Sinterklaas (met Zwarte Pieten), reed er rond als Rooms Katholieke bisschop met kruizen en alles en had nooit één probleem. Ik kwam daar tot de simpele conclusie dat of je nu Moslim bent, of Chinees, of Rus, of Jood, of, of, dat wij allen mensen zijn. Ja, ja! Wat verschilt, is in welke fase van de Mazlov piramide we ons bevinden. En ook dat elke gemeenschap een (zeer gering) percentage kwaadwillenden kent. Ja, en die moeten we hard aanpakken. Maar generaliseer niet. De Nederlander bestaat niet (Maxima zei het al) en De Moslim ook niet. Generaliseren leidt meestal, daar gaan we weer, tot discriminatie. Nou dat lijkt me wel weer genoeg voor de eerste maand. Mijn grootvader zei, toen ik 7 jaar was “dat jong moet dominee worden…”. Hij zou dit Dagboek moeten lezen…

  Moeten we het Nieuwe Jaar in zonder Peter van Straaten. Nooit heb ik een tekenaar meegemaakt met zo’n rake lijnvoering en een kijk op de mens als een moderne Carmiggelt. Wij hebben één van zijn tekeningen ingelijst. Een stel in een open auto, kijkend over een kudde schapen. In de verte een dorpje boven op een vriendelijke Provençaalse berg. Onderschrift:” Ik ga uit de reclame en word schaapherder”Ook dat is er niet van gekomen. Het stimuleerde me wel snel naar dit prachtige Zuiden te komen.

Ik wens u een vredig, succesvol, gezond en vooral blij 2017.

 

 

.

 

Over de auteur

Redactie FANF