Nieuws Algemeen

Occitaans Dagboek
oktober 2021

Fondation Louis Vutton

  • Door: Frits Baylé.

Even afhechten.

We waren even in Parijs. De stad die lang geleden mijn liefde voor Frankrijk deed ontvlammen. Maar the thrill was gone…Weg, samen met de toeristen, samen met het verkeer, samen met het rumoer, het gedoe van een grote stad. De Rue de Rivoli was veranderd in een wijd fietspad met ruimte voor de bus, zodat nog net een strookje voor de auto’s overbleef. De fiets werd kampioen met 1783 kilometer rijwielpad in heel Frankrijk, 165% meer dan in 2019! Daar is niets mis mee, maar een stad behandel je niet zo!
We reden zonder oponthoud, bijna alléén, de Champs-Elysées op, recht op de Arc de Triomphe af, die al gedeeltelijk door de erven Christo was ingepakt en er droef bij stond. In een documentaire zei eens de vrouw van Christo, dat zijn werk een “schreeuw naar vrijheid” was. Een “schreeuw naar bevrijding” zal ze hebben bedoeld, want onder de blauwe lappen schreeuwde een prachtig monument bevrijd te worden van zoveel lelijks. Ik mopperde er al eerder over.
In het zeer lezenswaardige boek ‘Tussen Kunst en Cash’ (bij DASMAG Uitgevers) van Pieter van Os en Arjen Ribbens lees ik dat “hoe meer geld in de kunstwereld omgaat, hoe vaker lelijkheid de schoonheid verdringt”. Christo’s werk zou 14 miljoen hebben gekost, maar dat kwam uit eigen middelen… En toen herinnerde ik mij de zin van Kees van Kooten, uit een SIRE advertentie die wij voor het Cultureel Jongeren Paspoort maakten, lang geleden: ‘Kunst is als je er kippenvel van krijgt of tranen’. En ja, Cristo’s werk geven mij tranen. Tranen van verdriet. Zou het dan toch kunst zijn?
En of die treurigheid niet genoeg is, werd de maximumsnelheid in de binnenstad tot 30km per uur teruggebracht, wat volgens de krant tot chaos leidt. We merkten daar weinig van. Vooral de 70km per uur op de périphérique brengt veel rust. Een rust die wij in de binnenstad graag missen. We moeten dat allemaal zien als voorbereiding op de Olympische Spelen in 2024 en de Wereld Kampioenschappen Rugby in 2023. Dus moet ook het gigantische Gare du Nord worden aangepast. De eerste kostenschattingen belopen 1,5 miljard euro. Maar de Minister van Transport denkt dat met 50 miljoen we ook een eind komen. U begrijpt het: ruzie.
In augustus schreef ik over het net na 16 jaar verbouwingen heropende La Samaritaine in Parijs, waar je nu voor vanaf 100 euri ‘nuits magiques’ kon hebben. Als dat niet ‘magique’ is: in hartje Parijs uitkijkend over de stad en de Seine voor die prijs… Nou mooi niet. Het blad had een nulletje vergeten…Vanaf €1150,- per nacht krijg je in het aangrenzende ‘Cheval Blanc Paris’ een riante kamer van minstens 45m2 en voor €3700,- een suite van wel 100m2. Zelfs in de vier restaurants die het prachtige Art Deco gebouw herbergen kom je nauwelijks voor die €100,- weg. ‘Plénitude’ begint bij €295,- (zonder drank wel te verstaan) met een diner van de met drie sterren bekroonde kok Arnaud Donckele “reconnu pour son talent, son humanité, sa sensibilité et son humilité”. Kijk, dat krijg je er allemaal als amuse gueule bij. Bij ’Le Tout-Paris’ dineer je voor €95,-/140,-. In ‘Langosteria’ eet je Italiaans voor 110 tot 150 hele euri en dat alles dus zonder een glas wijn (waar we in Parijs heel gemakkelijk 15 euri voor betaalden…). Alleen in ‘Le Limbar’ kom je wat goedkoper weg, zeg voor €50,- prik je daar een vorkje… Natuurlijk kan je à la carte wat goedkoper van een enkel gerechtje genieten.
In het prachtig verbouwde, maar oorverdovend stille warenhuis La Samaritaine zelf, kan je op de bovenste verdieping onder de koepel en de schitterende Art Déco wandschildering wél voor wat normaler prijzen eten.
Waar ik wel echt blij van werd en overrompeld, was het prachtige gebouw van het museum van de Fondation Louis Vuitton. Architect Gehry mocht van Bernard Arnault, president van LVMH, zijn goddelijke gang gaan en schiep een monument dat ook als museum dienst kan doen. Omdat men druk bezig was met de inrichting van de expositie van de beroemde collectie van de Russische gebroeders Morozov (nu tot 22 februari 2022 te bewonderen) bleef het museum voor ons die dag gesloten, maar het gebouw gaf al meer dan genoeg bevrediging.
LV, het merk Louis Vuitton, bestaat trouwens 200 jaar. Reden voor Le Figaro een speciale bijlage uit te geven over dit (veel adverterende!) luxeproduct dat zo sterk heeft meegeholpen het imago van Frankrijk te bepalen.
Ja Parijs. En toen door naar Nederland. Het land ligt verborgen onder een schitterend wegennetwerk van asfalt. Maar als je dat en de files en de agressiviteit van de automobilisten hebt ontworsteld, ontdek je een prachtig, soms pittoresk, altijd opgeruimd, aangeharkt, zeer welvarend land, met amicaal vriendelijke mensen. We hadden het er heerlijk. Zelfs het weer werkte daaraan mee!

En nog even stoom afblazen.

Wat ook goed beviel, was dat even er alles uitgooien. En er waren diverse lezers die mij toevertrouwden zich goed in mijn opgewondenheid te kunnen vinden! Dus nog zoiets: al die mensen die vanwege hun vrijheid geen prik tegen Covid of Delta willen. Kijk, als je wat onder de leden hebt, is oppassen nooit fout. En ben je zwanger, dan mag je ondanks het feit dat dokters geen problemen zien, best voorzichtig zijn. Maar op basis van allerlei fake informatie en complottheorieën je beroepen op je ‘grondrechten‘, je ‘basisrechten’… En dan vooral ook, vanwege de privacy geen Passe Sanitaire, zoals dat hier heet, vertrouwen. Die zelfs omdopen in Passe Nazitaire. Best aardig bedacht: die s die een z wordt, maar volstrekt onterecht en vooral ongepast. Het laat zien hoe ongeïnformeerd en dom ze in het leven staan. Nou zijn het maar zo’n 200.000 Fransen die de straat opgaan, maar daar verschuilen zich velen meer achter. Gelukkig is 67% van de Fransen voor die pas en is 57%, net als ik, tegen die anti-passers. De Franse regering is minder genuanceerd: sowieso moeten 2 miljoen mensen die in hun werk dagelijks contact met het publiek hebben, verplicht gevaccineerd worden.
Trouwens we gebruiken woorden als nazisme, fascisme en ook populisme vaak, zonder exact de betekenis nog te weten. Met ‘communisme’ komen we een eind, met Marx in het hoofd. Ook Hitler en Mussolini kunnen helpen bij andere, misdadige, regiems. Le Point gaf een aardige checklist als het om populistische volksleiders gaat. Zij geloven in 1) de wil van het volk te vertegenwoordigen, 2) beledigen op de meest kleurrijke wijze hun opponenten, 3) zaaien haat en haten etnische en religieuze minderheden, 4) ondermijnen instellingen op het maatschappelijke vlak, 5) hebben lak aan de wet en 6) geloven niet in wetenschappelijke kennis. En dat klopt voor Donald Trump, voor Narendi Modi in India, Jair Bolsonaro van Brazilië, Viktor Orban in Hongarije, hoewel hij wetenschappelijke kennis niet schuwt. En de leider in Mexico, Andrés López Obrador voldoet ook aan de kenmerken maar laat zich niet uit over ras of religie.

Een afgang, dat wel.

We hebben er genoeg over gelezen, maar toch even wat cijfers die duidelijk maken waarom Biden, en ook Trump, het wel genoeg vonden, die ‘forever-war’ in Afghanistan. Twintig jaar vechten kostte 2500 Amerikaanse militairen het leven (dat waren er voor Frankrijk 74 en voor Nederland 25) maar ook 20.000 werden gewond. En dan kostte het Amerika ook nog eens 2000miljard dollar. Niet zo vreemd dus dat Amerika ‘zijn jongens’ wilde terugroepen. Daarmee de aanwezigheid van de 7000 andere NATO- militairen onmogelijk makend. Met veel bombarie meldde de pers dat Amerika weer verloren had. Maar een guerrillaoorlog kan je niet winnen. Vietnam had al meer dan 62000 Amerikaanse militairen het leven gekost… Genoeg is genoeg.
Wat de wereld alleen dreigt te gaan missen, is Amerika als ‘internationale politieagent’. Het vertrouwen in hun meestal noodzakelijke ingrijpen is nu deerlijk geschonden. En het machtsvacuüm wordt snel door Rusland, China, Iran, Turkije ook, opgevuld, terwijl IS, Islamitische Staat ook een gooi naar de macht doet. Het wordt tijd voor een echte onpartijdige ‘International Rescue’ strijdmacht. Of is dat wat ouderwets romantisch gedacht met de ‘cyberwars’ van tegenwoordig?
Toen op 11 september 2001 het World Trade Center werd vernietigd door Bin Laden, voorspelde ik dat dat weleens erger voor de Moslims dan voor het Westen zou kunnen zijn. Dat werd het sowieso voor 240.000 Afghanen die in de 20-jarige bezetting van hun land omkwamen, omdat Al-Queda daar zijn hoofdkwartier zou hebben. Maar Ben Laden werd pas na 11 jaar in Pakistan opgespoord en daar gedood. In totaal vochten die 20 jaar 800.000 Amerikaanse soldaten er voor de ‘opbouw’ van een land waar ze geen enkele band mee hadden en van welks cultuur zij geen flauw idee hadden. In totaal zijn zeker 400.000 Afghanen in die tijd naar Turkije gevlucht. Nu vluchten er elke dag duizend naar dat land!
Als we de ellende zien bij de evacuatie van buitenlanders en van hen die tijdens de oorlogsjaren de NAVO-troepen hielpen, dan vraag je je af, waar dit land en zijn vrouwen en kinderen naar toe moet. Opium is de grootste inkomstenbron, het zorgt voor meer dan 80% van de wereld-productie. En China is vooral geïnteresseerd in de grote kopermijnen, maar ook in het lithium en kobalt dat hier gevonden wordt.
Hoe dan ook, Den Haag was meer met zichzelf dan met Afghanistan bezig, waardoor de Taliban ze te snel af was bij de evacuatie van landgenoten en tolken. Een zeer slechte beurt, die met de opvang van de vluchtelingen hopelijk wél goed wordt afgerond. En de VS maakte er een zooitje van. Een afgang, maar verliezen… Dat bij ons twee ministers moesten aftreden vind ik terecht, vooral als je weet dat Frankrijk al in mei zijn ambassadepersoneel en Afghaanse helpers met hun gezinnen naar beter oorden had verhuisd!
Het bovenstaande had ik al voor mijn vakantie aan het papier toevertrouwd, toen Frankrijk bij terugkomst ‘lafhartig in de rug werd aangevallen en vernederd’: de oprichting van het veiligheidspact Aukus, tussen Australië, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, was stiekem na maandenlang vergaderen aan Frankrijk voorbijgegaan. En ook nog een contract van zo’n 34 miljard aan onderzeeërs die op diesel en elektriciteit voortbewegen werd omgewisseld voor een Amerikaans met sub-marines die op atoomenergie varen…Inderdaad een weinig elegante manoeuvre tussen NATO-partners en een harde financiële klap. Maar ik ben wel blij met het pact, want China wordt te opdringerig. En die Franse onderzeeërs zijn veel stiller dan de Amerikaanse, maar ook minder wendbaar en de Amerikaanse kunnen tot 84 dagen op hun post blijven, terwijl de Franse, afhankelijk van hun destinatie, hooguit 31 dagen op zee kunnen vertoeven.
Veel belangrijker is het feit dat Amerika nu na decennialang twijfelen, besloten heeft zich van de Atlantische wereld af te keren en zich te richten op de wereld rond de Pacific met een Indo-Aziatisch beleid. Da’s even wennen. Misschien is een Europese krijgsmacht best een optie. Maar vooral een Verenigd Europa zonder Hongaarse en Poolse dwarsliggers en zonder het vetorecht dat elke voortgang onmogelijk maakt, lijkt mij nu een must.

Over nationale trots.

Ik meldde al dat de wijze waarop wij de overstromingen in de hand hebben weten te houden waardoor in tegenstelling tot België en Duitsland er geen doden vielen te betreuren, hier in Frankrijk totaal geen media-aandacht kreeg. Nederland krijgt überhaupt weinig aandacht. België, dat Frankrijk net zo beschouwd als Rusland, de Krim, wordt als kleine natie nog wel eens genoemd. Tenslotte zit in Bruxelles ook de Europese Unie. Alhoewel: die behoort eigenlijk vinden ze hier in Straatsburg te zetelen en niet onterecht vind ik…
Met Engeland, zijn we hier na Brexit klaar. Maar Duitsland, het land dat binnen driekwart eeuw hier driemaal is binnengevallen en waar nooit een echte glorieuze Fránse overwinning op werd behaald, blijft nauwlettend gevolgd. De Olympische Spelen werden dan ook meer dan een sportief evenement, een politíeke strijd. Het was daarom heerlijk te zien dat met één zilveren medaille verschil, Frankrijk op 8 en Duitsland op 9 eindigde. Duitsland had wel 37 medailles en Frankrijk maar 33, maar daar lullen we niet over! En dan zie je dat Nederland op de 7 plaats eindigde, met 36(!) medailles en 3 bronzen meer dan Frankrijk. Maar daar zwijgen we maar helemaal over.
Het verre eiland Engeland werd zelfs 4de met bijna 2x zoveel medailles (65) als Frankrijk. Maar dat wisten we bij voorbaat. In Beijing in 2008 werd het ook 4de. In 2012 in Londen 3de. In Rio zelfs 2de achter de VS. Maar in Atlanta in 1996 won het maar één gouden medaille. Voor de Engelse regering toen, reden het sportstuur om te gooien: de National Lottery werd gebruikt om het sportmanagement te verbeteren. Dit jaar werd voor Tokyo $480 miljoen uitgetrokken, met een schitterend resultaat.
Maar ik dacht dat aan de Olympische Spelen alleen amateurs meededen…Nou ook het Nederlandse Olympisch Comité kwam met 110 miljoen euro over de brug. En de Volkskrant berekende wat de 36 medailles kostten. Daarbij werd rekening gehouden met de 30% die de topsporters zelf moeten betalen en het Fonds voor de Topsporters. Dan kom je op 375 miljoen voor deze Spelen en dus op net geen 10,5 miljoen per plak. De Volkskrant ging verder per sport en per plak, maar zover ging het bij mij niet. Maar trots was ik wel.

Faits Divers.

Als elke maand, tegenwoordig, sluit ik af met wat feiten en vooral feitjes, die het memoreren waard zijn. Hier gaan we:

  • Le Figaro Magazine maakte zich druk over het wél of niét dragen van sokken in je zomerse loafers, ‘mocassins’ voor de Fransen. Deze ‘preppy, street style’, jawel bij ons in Frankrijk, heeft de voorkeur van de chique Parijzenaar, stelt het blad, terwijl ik meer de luchtige Riviera-stijl in het verschijnsel zie bovendrijven. Maar een must is het voor mij niet. Kijk, als in een kekke Gucci loafer een slanke gebruinde voet steekt, à la! Maar een bleke iets te plompe voet, met een vormloze hiel en weinig geaccentueerde enkels…Laat dan de sokken maar aan. En o ja, trek ze hoog op, zodat bij gekruiste benen niet net nog een stukje wittig mannenbeen zichtbaar wordt. Maar ach het is ‘une affaire de goût’ stelt het blad. En van geld, als ik de prijzen van de afgebeelde schoenen lees.
  • Elk jaar verschijnt de lijst van de beste 1000 universiteiten in de wereld: het Shanghai Klassement. De top 10 wordt aangevoerd, natuurlijk, door Harvard, meteen gevolgd door Stanford. In totaal acht Amerikaanse universiteiten en twee Engelse: Cambridge (op 3) en Oxford (op 7) vormen de Top 10. In de top 100 zijn drie Franse universiteiten aanwezig: Paris-Saclay (13), La Sorbonne (35) en Paris Sciences et Lettres (PSL:38). In de top 500 komen dit jaar 17 Franse universiteiten voor, één minder dan vorig jaar. Eigenlijk weinig reden voor trots voor Frankrijk, dat zijn educatie zo hoog in het vaandel heeft staan. Dus wordt het ‘Times Higher Education’ klassement aangehaald, dat PSL als de beste universiteit aanwees. En, voert men aan, dat de Franse faculteiten een totaal ander opleidingssysteem hebben dan bijvoorbeeld de Amerikaanse Ivy-League universiteiten als Harvard, Princeton en Yale. Waar je trouwens 42000 euro per jaar toelatingskosten betaalt en voor de Franse instituten nauwelijks 200! Kunst! Over de sterk opkomende Chinese universiteiten werd in de Franse media niet gerept. Laat staan over de Nederlandse!
    Laat ik het hierbij laten. De dood van Belmondo, het afzwaaien van Merkel, de winst van de SPD, de opkomst van Zemmour en veel ander nieuws komt hopelijk volgend Dagboek aan de beurt.