Nieuws Algemeen

Occitaans Dagboek
mei 2021

Great Britain Foto via Pexels

Door: Frits Baylé.

Wat voorafging.

Dat had ik kunnen weten: als je over Moslims en immigratie schrijft krijg je reacties. Gelukkig waren de meeste schrijvers het met me eens. Eén gedeeltelijk. Hij vroeg zich af, of ik misschien wél iets tegen de ‘lange ij’ en de ‘korte ei’ had. En ja, daar heb ik grote moeilijkheden mee! ‘Het huidige peil’ schrijf je dus met een korte en ‘pijl en boog’ met een lange ij. En ‘veilen op de veiling’ zó en ‘je nagels vijlen’ zó. Een ezelsbruggetje zou zijn, als ik me goed herinner, dat als je in een dialect de ij als ‘ai’ uitspreekt hij dan een lange ij wordt. Maar helaas: ik ben slecht in dialecten…

Ik was blij toen ik bij een andere schrijver las, dat mijn “orgastische gevoelens bij D66” niet hoefden te berusten op “pre-seniele dementie”. “Maar”, ging toen de schrijver verder ”gezien uw leeftijd zeker toch wel een prodomen kan zijn van morbus alzheimer”…. Had ik misschien toch op de veel jongere Europeanen van Volt moeten stemmen! Maar nee, het was Ruttes optimisme en Kaags onmiskenbare leiderschap om dat optimisme in toom te houden, die me voor haar deden kiezen.

Om met het mooie weer wat van de zon te genieten, was ik wat eerder met dit Dagboek begonnen. Dat moet ik niet doen, want dan is er een grote kans dat de politiek mijn gedachtenspinsels doorkruist. En ja nu dus: het voorliegen van de Kamer en dus van het Nederlandse volk door Rutte. Hij ontkent dat, maar het zal hem toch zwaar komen te staan. Hoe zwaar weet ik op dit moment (GOEDE Vrijdag) niet, maar de kruisgang op Witte Donderdag, doet hopelijk vermoeden dat straks Kaag het sociale in haar liberalisme nog duidelijker kan waarmaken. En dat is nodig om te voorkomen dat er ooit weer een toeslagenaffaire kan ontstaan. Om te zorgen dat ‘educatie’ weer op de rails wordt gezet, zodat toekomstige generaties hun leven, maar ook dat van hun kinderen weer vorm kunnen geven. Om ‘de zorg’ weer de plaats te geven die het verdient en die wij verdienen. Ach, eigenlijk om te proberen de basis van ons bestaan, ons welzijn, weer op vaste grond te bouwen, zonder de versierselen van de welvaart al te veel tekort te doen.

Maar er ging meer vooraf.

Er waren ook schrijvers die zich verzetten tegen de stroom landverhuizers, een gegeven waar we al sinds het ontstaan van de mensheid mee hebben moeten leren leven. Een gegeven ook, dat als het over oorlogsvluchtelingen gaat, gewoon een plicht van medemenselijkheid is. Als die vluchtelingen ook nog Moslims zijn, wordt een ander afweermiddel wakker: de angst voor de Korancultuur vaak vermengd met racisme. Dus vlogen de hoofddoekjes, de criminelen, Erdogan vermengd met domme Turken en luie Marokkanen, me om de oren. Terwijl we het met z’n allen eens zijn, dat jihadisten snel en hard moeten worden aangepakt! Terwijl we ook weten dat ‘onze’ kruisridders, met precies dezelfde motieven moordden (en daarna als helden mochten aanschuiven aan Koning Arthur’s Ronde Tafel) als de huidige jihadisten (die vele maagden in het hemelrijk wordt beloofd). Alleen was het toén de uitleg van de Bijbel en nú die van de Koran, die tot de meest afschuwelijke daden leiden en hebben geleid. De Koran is een dikke 600 jaar jonger dan de Bijbel, dus moeten haar volgers, geholpen door educatie en betere communicatie (de media-interesse in Nederland voor het boek van Lale Gül draagt daartoe bij), maar tegengewerkt door het ontbreken van een centraal ‘bestuur’, nu langzamerhand tot inkeer komen. Als wij onze discriminatie vergeten en onze overvloedige welvaart gaan delen, dan wed ik dat we in 2050 ons veel gerichter aan klimaatproblemen kunnen gaan wijden. Nog even aanmodderen, ontberen en lijden dus.

Cult, cultuur en onrust.

Dat er in Straatsburg door Erdogan voor 32 miljoen euro de grootste moskee van Europa wordt gebouwd met 2,5 miljoen subsidie van de groene gemeenteraad, baart hier in Frankrijk veel opzien en afkeuring. En terecht, vind ook ik. De wet van 1905 die de laïciteit, de afzijdigheid dus en de plichten van de Franse Staat ten opzichte van godsdiensten regelt, wees het eigendomsrecht maar ook de onderhoudsplicht van alle gebedshuizen van voor 1905 aan de Franse Staat toe. Na 1905 zijn deze geheel voor rekening van de betreffende religie. Alleen: de Elzas valt door de oorlog met Bismarck (1870-’71) nog steeds onder een Napoleontisch concordaat en niet onder die wet van 1905…

Nou zijn er in 2011 en 2013 wel allerlei tussentijdse wetjes gemaakt. Er is zelfs een scheiding tussen ‘erkende’ culten (het Katholicisme en het Lutherse, Hervormde en Joodse geloof) en de ‘niet-erkende’ culten, waaronder het Evangelische en Moslim geloof. Naast deze juridische bezwaren, zijn er ook politieke. Volgens de de Minister voor ‘la Citoyenneté’ is de EELV (de partij van de groenen dus) ‘een partij die zich achter het Islamitische radicalisme stelt’. En ook het ‘islamo-gauchisme’ wordt weer genoemd als drijfveer. Terwijl Millî Görüs, de Turks-Islamitische vereniging die de bouw van de moskée begeleidt, nu duidelijk wordt verweten steeds meer achter Erdogans politiek te zijn gaan staan.

De bouw van een moskee moet kunnen, maar het blijft de vraag of Straatsburg een flinke duit in het zakje van deze uiting van neo-ottomaanse symboolpolitiek van Erdogan, moet doen. Hij zou voor zijn moslimmissie een budget hebben van twee miljard euro, waarmee hij onder meer 120.000 imams buiten Turkije financieel steunt. Kijk, dat vind ik eng. Want hij blijft dromen over vervlogen tijden en nieuwe macht. Dat kon hij doen toen de Turkse economie nog jaar na jaar met meer dan 5% groeide. Maar zijn autocratische, sterk religieus beïnvloede regeringsstijl en de sterke ontwaarding van de Turkse Lira vervreemdden grote delen van het volk, het Westen en investeerders van hem. Ondanks dat, of misschien daarom wel, dat de EU weer probeert on speaking terms met hem te komen… Dat hij daarbij Ursula von der Leyen, de niet voor een kleintje vervaarde voorzitter van de Europese Commissie probeert te schofferen en tegelijkertijd duidelijk zijn Islamitische vrouwonvriendelijkheid toont helpt daarbij niet. Meer nog tekent hem en Charles Michel, Europees President, als kleine machtszoekers die geen enkel fatsoen hebben. Wat mij betreft mag Michel gewipt worden. Intussen gebeuren dit soort tafereeltjes wel. We moeten ervoor op onze hoede blijven, want ze gaan dieper dan we denken. Binnenkort beslist Parijs of de moskee subsidie wordt toegekend…

Zijn dromen bedrog?

Boris Johnson in Engeland heeft er ook een handje van, te dromen dat een glansrijk verleden terugkomt. Hij noemt die droom ‘Global Britain’, dus eigenlijk de droom waar in het Verenigd Koninkrijk ‘de Zon niet onder gaat’… Een Koninkrijk waar Prins Philip in 100 jaar als geen ander de zon heeft zien ondergaan en waar nu zijn onderdanen liefdevol van hem afscheid nemen. Het Engeland ook dat, nadat het zijn atoomkoppen van zo’n 180 naar 260 heeft gebracht, zodat niet één maar meerdere onderzeeërs ermee kunnen rondvaren, weer kan roepen dat het ‘Rules the Waves’.

Nou heb ik niets tegen slogans, meer nog ik geloof in hun effectiviteit. Plus het feit dat ik ook geloof dat de tijd gekomen is voor een hernieuwde poging onze toekomst weer vorm te geven. Slogans kunnen daarbij goed dienstdoen en voor momentum zorgen. Voor het VK was 1 januari 2021 de dag dat het koninkrijk geen deel meer uitmaakte van de EU, als start een uitmuntend moment.

Een helder verhaal in Le Figaro bracht het vele honderden pagina’s tellende verdrag tussen de EU en het VK terug tot “ dingen die voor ons op de eerste januari gaan veranderen”. Dit Dagboek brengt ze terug tot een twintigtal weinig gedetailleerde zinnen, die echter wel de strekking van het lijvige contract, dat steeds meer een rol in ons dagelijks leven gaat spelen, omvatten.

  1. De handel zal voor beide partijen geen douanerechten noch quota’s kennen. Geen extra kosten dus voor de 46% export goederen naar de EU. Noch voor Duitslands €65miljard export naar het VK, of Nederlands €42miljard, of Frankrijks (het 3de export- land naar Engeland) €30miljard.
  2. Maar de douane zal, na in 1993 te zijn opgeheven, wel terugkomen. En hoe! Ex- en import declaraties, controles, wachttijden, keuring van levend vee.
  3. Dumping zowel door belastingvoordeel als door prijsverlaging werd verboden.
  4. De visvangst in Engelse wateren moet in 2026 met 25% zijn teruggebracht, waarbij wel elk jaar door het VK de visgronden kunnen worden gewijzigd… Maar Engelse noch Europese vissers zijn er blij mee.
  5. De City kan geen financiële producten meer in de EU verkopen, tenzij de voorwaarden voor de Engelse gelijk zijn aan die van de Europese. Tot nu toe zijn dat er 2 van de 39.
  6. Maar Engelse banken en verzekeringsbedrijven kunnen zich in de EU vestigen maar mogen in totaal ten hoogste 10.000 banen vertegenwoordigen.
  7. Pas-contrôle, vanaf aanstaande oktober, voor die tijd is een persoonsbewijs voldoende.
  8. En ook je huisdier moet voorzien zijn van een bewijs van goede gezondheid, dat niet ouder is dan 10 dagen.
  9. De rechten van de 4,2miljoen Europeanen die in het VK werken en wonen blijven beschermd.
  10. Wil je emigreren naar Engeland dan moet je, om een 5jarig visum te krijgen, aan allerlei met punten gewaardeerde voorwaarden voldoen.
  11. Ga je in het VK werken dan moet dat een baan zijn met een salaris van minstens £26.500,-.
  12. Er komt een einde voor 32.000 Europese studenten die in het VK studeren via het zwaar gesubsidieerde mondiale studenten-uitwisselingsprogramma Erasmus. Wil je toch naar een Engelse universiteit dan gaat dat veel duurder uitkomen.
  13. En tenslotte: als je naar het VK telefoneert gaat dat niet meer voor het tarief binnen jouw land.
  14. O ja, en er zal een uitwisseling zijn van informatie en samenwerking ten aanzien van criminele zaken.
  15. Boris houdt zich het recht voor militaire zaken buiten het verdrag te houden.

Brexit en het mondiale machtsspel.

Ik heb nooit het belang van Brexit voor Engeland gezien. In deze tijd kan je als relatief kleine natie je niet handhaven. Daarbij kan de EU een lidstaat als het VK moeilijk missen in dat mondiale ‘machtsspel’. Toch zijn er momenten waarop je je afvraagt of de uittreding misschien wél voor Engeland zou kunnen werken. Nu of in de toekomst… Maar ook The Economist zet een groot vraagteken achter de scheiding.

Een vraagteken dat meteen wordt waargemaakt door de gebeurtenissen. De gigantische vrachtwagenfiles zijn dan een ‘aardig’ visueel ‘bewijs’, maar dat probleem wordt wel opgelost. Wat moeilijker op te lossen valt is de ‘papierwinkel’, de bureaucratie. Een paar voorbeelden: voor het exporteren van 1,5 ton pasta, macaroni, zijn 70 pagina’s formulieren nodig. De distributiekosten van een bakoven waren £8,- en zijn nu gemiddeld £18,-! Goederen die vroeger in één dag in Europa waren, doen er nu dagen, vaak weken over, wat bederf kan meebrengen.

En zie: de export naar de EU daalde met 41%, de export naar het VK met 21%. Sommige exporteurs hielden er mee op, anderen vestigden zich in de EU en speciaal in Nederland vaak vanwege de Rotterdamse haven en onze kennis van de Engelse taal (“so well spoken”, voegt de Economist toe).

Maar toen kwam de enorme klap: de Amsterdamse beurs verhandelde meer aandelen dan de Londense! De London Stock Exchange die gemiddeld dagelijks zo’n 14,6 miljard aan aandelen verhandeld viel terug naar 8,6 miljard, terwijl Amsterdam van 2,6 miljard naar 9,2 miljard schoot! Parijs en Frankfurt hadden zitten slapen! De Franse kranten meldden het uitgebreid: het was de oudste aandelenbeurs ter wereld, Amsterdam, waar in 1602 bedacht werd aandelen uit te geven voor de oprichting van de VOC, gelukt Londen te verslaan! Daar stak voorlopig het filiaal in Amsterdam van de Londense Beurs, ‘Turquoise’ genoemd, geen stockje voor. Maar het bleek ook dat het Amerikaanse ICE, Inter Continental Exchange, met dagelijks 1miljard euro’s aan beurstransacties naar Amsterdam was verhuisd… Ook de handel in Spacs goed voor zeker 1000 miljard dollars per jaar kwamen voor 10 à 25% naar de beurzen van Amsterdam en Parijs, terwijl Londens aandeel met 40% terugliep tot 10%. Of we blij moeten zijn met die ‘nieuwe’ Spacs is een andere vraag. Het is een slimme manier om een bedrijf relatief snel op de beurs genoteerd te krijgen zonder veel strenge controles op de kwaliteit van de boeken.

Ondanks het feit dat Bernard Arnault één der rijkste miljardairs, en mede-eigenaar en leider van het Franse luxe-conglomeraat LVHM met zijn nieuw opgerichte Pegasus Europe de Amsterdamse Beurs als terrein voor zijn Spac-operaties heeft gekozen, is men ook hier in Frankrijk tevreden met de City-buit: al 2500 banen en minstens 170 miljard aan Engelse zaken kwamen overvliegen en meer wordt verwacht. Maar voorlopig koos ook het Franse Vivendi, met zijn Universal Music Group waar Lady Gaga en Justin Bieber bij onder contract staan en dat door het succes van streaming nu op meer dan 30miljard wordt gewaardeerd.

Wie lacht het laatst?

Maar laten we niet te hard juichen! Vorig jaar werden in Amsterdam maar twee nieuwe fondsen geïntroduceerd, terwijl Londen er 33 kon bijschrijven. De City staat met de 7% van het nationale GDP die zij vertegenwoordigen, wel onder druk: 1000miljard pond aan activiteiten verdween al, alsook zeker 7500 banen. Het wachten is dan ook op de ‘equivalences’ door de EU van de Britse producten…

Maar Boris zit ook met de Schotten, die het Koninkrijk willen verlaten. En belooft ze de bouw van schepen. En de Noord-Ieren die zich steeds meer deel gaan voelen van de Ierse Republiek. En belooft ze satellieten te mogen ontwikkelen. En Wales, net als Friesland, zeurt ook al sinds jaar en dag over zelfstandigheid. En Boris belooft ze pantserauto’s te mogen bouwen. Intussen probeert hij, tot nu toe tevergeefs, de VS voor een vrijhandelsakkoord te paaien. Haalt hij de banden met India aan. Probeert, heel verstandig, lid te worden van het handelspact CPTPP een club van tien Zuid Oost Aziatische landen, waaronder China. Maar voor zijn deur blijft het stinken naar de visvangst die twintig vrachtwagens voor Downing Street 10 deponeerden.

Toch is de Engelse staatsschuld ‘maar’ 94% van het GDP, Frankrijk noteert 124%! De groei sinds 2018 van dat GDP is 4,7 %, Frankrijk noteert 3,8%. De structurele werkloosheid van het VK is 6,2%, Frankrijk noteert 10,2%. De arbeidskosten van één uur in het VK €26,10, Frankrijk vraagt €38,70! Heel opmerkelijk, vind ik, dat de grote internationale Franse ondernemingen 46.500 filialen in het buitenland hebben, terwijl de Engelse er 33.600 hebben en de Duitse zelfs maar 29.000.

Ook de slechte coronastart (er zijn al meer dan 127.000 Engelsen aan covid-19 gestorven) wordt nu goed gemaakt door een razendsnelle vaccinatie. Maar het grootste ‘geheime’ wapen van de Britten is natuurlijk hun taal en de wijze waarop zij er mee om kunnen gaan. Ach, laten we maar goeie buren blijven. Misschien komen er betere tijden!