Nieuws Algemeen

Occitaans Dagboek – juni 2021

Door: Frits Baylé.

Faits Divers.

Elke dag scheur ik uit de media de artikelen die me interesseren. Ze gaan meestal over de fundamentele problemen waarmee we te maken hebben. Iets dat ik van mijn eerste baas en leermeester, Rob van den Biggelaar, we noemden hem altijd Mr RB, heb overgenomen. Bijna elke dag vond hij wat in de krant, dat mijn taak bij de uitgeverij kon verlichten of verdiepen. Vaak ook kon verzwaren. Aardig ook dat zijn broer Ernst, van het reclamebureau, mij nog steeds knipsels uit Nederland stuurt ter onderbouwing van deze Dagboeken!

Gelukkig vind ik ook alledaagse toegiften, vaak leuk en altijd opmerkelijk zodat de problemen van de dag en daarmee mijn aangeboren Calvinisme niet de overhand krijgen. Maar wat blijkt: mijn stapel scheursels wordt steeds hoger met deze feiten en vooral ook feitjes, omdat ze meestal het onderspit delven bij het afwegen van wat wel en wat niet in deze Dagboeken komt.

Eigenlijk jammer. Want het is best aardig te weten, dat de Eiffel Toren op het ogenblik een opknap beurt krijgt zodat hij in 2024 wanneer de Olympische Spelen in Parijs zullen worden gehouden, net klaar is, nadat 60 ton verf is gebruikt om ’s werelds grootste toeristentrekker weer te laten stralen.

Nou kan je daar best een Dagboek vullend verhaal van maken. Want Parijs heeft genoeg dat de aandacht vraagt. De Notre-Dame bijvoorbeeld, die twee jaar geleden vlam vatte en nu net zover is gerestaureerd dat de afwerking, alweer vlak voor de Spelen, klaar is om hem, pardon, haar, weer het middelpunt van de wereld te kunnen laten zijn. Dat had Macron de wereld beloofd en hij heeft net nog de werkzaamheden grondig gecontroleerd.

Op het Ȋle de la Cité bevindt zich ook de bloemenmarkt, die nu door de brand van de kathedraal en de corona ellende veel minder bezocht wordt en er wat scharrig gaat uitzien. De stalletjes zijn in 1900 uit staal opgetrokken en nemen niet alleen één van de meest romantische plaatsen van Parijs in, ze vertegenwoordigen ook het duurste stukje stad! Alles zal gerestaureerd en verbeterd worden. Bravo!

Toch moet Macron de socialistische burgemeester Anne Hildalgo, wat beter controleren, want er is niet alleen sprake van een rattenplaag in de Lichtstad, maar zij, haar stad bedoel ik, blijkt ook steeds verder te verslonzen. Veel straten zijn opgebroken en overal ligt achtergelaten huis- en ander vuil. Maar de media-aandacht daarvoor kan best zijn ingegeven door het feit dat de linkse vroede moeder interesse heeft getoond voor de President-verkiezingen….

Ze heeft het ook niet makkelijk en dan denk ik niet aan de lastige arme buitenwijken, maar gewoon aan haar eigen werknemers. Haar collega Aubrey, socialistisch burgemeester van Lille, heeft ooit als minister de 35urige werkweek erdoor gekregen, waardoor de productiviteit van Frankrijk lelijk is gaan achterlopen. Maar in Parijs houdt 43% van de ambtenaren zich zelfs niet aan dat aantal werkuren. Er wordt niet 1607 uur per jaar gewerkt maar gemiddeld 1577 uur met als ondergrens 1481 uur! Kijk, dan ligt verloedering op de loer… Ik weet nog en vertelde het al vaker, dat wij indertijd rekenden met 2000 werkuren per jaar, waarvan er 10% non-billable mochten zijn en aan vrijblijvende werkjes en gesprekken met de klanten konden worden besteed.

Maar het Parijse straatbeeld wordt ook aangetast door een krappe economie en gewijzigde gewoonten. De ‘Drugstore Saint-Germain’ verdween en het restaurant ‘Quick des Champs-Élysées’, nog te zien in de film ‘A bout de souffle’. En na nog veel meer, nu weer op het Place Saint-Michel, Gibert Jeune. U weet wel die gigantische tweedehands-boekenzaak, met zijn bakken buiten op straat, waar het zo goed in rommelen was. Weg. Dat doet pijn, ’t verandert het beeld waar je ooit van droomde. Parijs.

Faits Divers dus!

In dat stukje hierboven over Parijs zaten al meer dan 20 feitjes, maar ik wilde juist kleine hapklare brokken. Dus nog een keer: faits divers.

De catalogus van Ikea zal deze zomer, na 70 jaar, voor het laatst verschijnen. Hij bereikte een oplage van 200 miljoen exemplaren, in 32 talen en 69 versies. Internet en deel-brochures komen ervoor in de plaats. Alweer zoiets. Ik mocht Ikea nog begin 90er jaren in Dubai publicitair introduceren. Ik was niet zeker van het succes: “Arabieren gaan toch geen kastjes in elkaar zetten” dacht ik en vergat de snelle Filipijnse handjes van hun personeel. Lange rijen op de openingsdag bij de kassa. Maar dat kwam ook door de foute keuze van de SAP-software, die minder geschikt was voor de detailhandel…

Het Franse politieke jachtterrein.

Verschijnen hier ineens hele pagina’s advertenties die de medewerkers van kleine ondernemingen (met minder dan 11 werknemers) oproepen te stemmen voor een vakbond “die ze zal verdedigen, zal beschermen en zal raadgeven”… Dat moet kunnen. Tenslotte had ons eigen bureau, lang, lang geleden in Nederland de FNV als klant. Maar wat niet kan is, vind ik, dat de afzender de Franse Staat is! De vakbonden die in Frankrijk die Staat en de werkgevers al miljarden kosten, terwijl ze te vaak het economisch leven plat leggen, oproepen tot manifesteren, oorzaak zijn van rellen. En ja hoor, de grootste oproerkraaier CGT pakt de meeste stemmen: 26%. De wat redelijker CFDT komt er met 16,5% af. Gelukkig was de opkomst klein: van de 5 miljoen werknemers die in aanmerking kwamen, stemden er maar dik 265.000, bijna 5,5% dus.

Heb ik net mijn gram over de CGT gespuid, lees ik dat op De Dag van de Arbeid (hier in Frankrijk altijd groot gevierd), de ‘casseurs’, het Zwarte Blok, CGT-betogers heeft aangevallen. Eigen schuld denk ik dan… Maar waar die aanval op gebaseerd was weet ik niet. En of die aanval nou van Links of van Rechts kwam kan ik ook niet  zeggen. Zo raak je lelijk de weg kwijt!

Maar er moet nog meer gestemd worden: de ‘regionales’. Op 20 en 27 juni kiezen de Fransen 4.054 ‘Conseillers’ voor 95 Departementen en 2.027 Cantons. Frankrijk is een groot land, met een enorme bureaucratie. Hoewel, per 1 januari zijn de Departementen Bas-Rhin en Haut-Rhin samengesmolten tot de ‘Europese Collectiviteit’ Alsace, dat scheelt alweer! Op dit moment worden 37 Departementen geleid door een Rechtse LR vertegenwoordiger en 23 door een Linkse PS President. Macron’s LREM, gesteund door Modem kwam niet verder dan de leiding over vier Departementen, niet veel, maar voor een nieuwe partij niet echt slecht. Maar ook in PACA (Provence/Riviera) bestaat er een overeenkomst tussen de Republikeinen en de Marcheurs, die in juni weer van kracht zal zijn. De Republikeinen woedend op de beslissing van departements-president Renaud Muselier, willen hem nu van hun lijst schrappen… Maar ik ben er wel blij mee, het maakt namelijk de kans dat Le Pen en haar RN het daar overnemen aanzienlijk kleiner!

De verkiezingen zijn belangrijk voor de invloed die een Departement in Parijs kan uitoefenen. Maar ze zijn ook een graadmeter voor de Presidentsverkiezingen het volgend jaar. Net als in Nederland proberen de Linkse partijen samen te gaan, wat ook hier niet schijnt te lukken. In het Ȋle-de-France hebben 500 burgemeesters van de 1288 Gemeenten daar, een appel gelanceerd om te zorgen dat de populaire oprichtster van ‘Libres!’ Valérie Pécresse (nauw verbonden met de Republikeinen van LR) weer herkozen zal worden. Dat zit er dus wel in. En zie daar: ze heeft zich nu ook aangemeld voor het presidentschap.

Intussen heeft Macron en zijn LREM het moeilijk. Net als Rutte probeert hij met een populaire oplossing van het Corona confinement zijn populariteit te vergroten. Daarbij gaf hij met een duidelijke tijdslijn de Fransen hoop. Op  3 mei mochten we overdag weer vrij staan en gaan waar we wilden en startten de meeste scholen. Op 19 mei gaan de terrassen, bioscopen, musea en sportscholen weer open. Dan op 9 juni zijn de toeristen weer welkom, wel met een sanitaire pas en mogen we met z’n zessen ook binnen bij restaurants plaats nemen. En dan eindigt op 30 juni de avondklok. Helder dus, maar of het Macron zal lukken en ook helpen…

Intussen groeit het FN, in 1988 opgericht door Jean-Marie Le Pen, met 14% van de stemmen. Nu als RN en onder leiding van zijn dochter Marine met een iets minder radicale maar wel uiterst rechtse boodschap heeft zij de voorkeur van 21% van de Fransen. Volgens de peilingen wordt dat 25%. Vooral de 25 tot 64jarigen zijn LePénisten. De interesse bij de jongeren tussen 18 en 24 jaar en de ouderen boven de 65 nam na 2017 geleidelijk af tot 19%, c.q. 12% van hun leeftijdsgenoten. Vreemd want uit onderzoek blijkt ook dat 41% van de jongeren in Frankrijk, Engeland, Italië en Duitsland zich nu Rechts voelt… En opmerkelijk: met een gigantische sprong van 28% bij de oprichting, gaan 45% van de arbeiders en 42% van de witte-boorden-werkers op deze rechtse partij stemmen. Bij het leidinggevende kader blijft de interesse rond de 15% zweven. Ongeveer dezelfde discrepantie zie je bij een vergelijking van de voorkeur voor RN tussen welopgeleiden (rond de 15%) en minderhoogopgeleiden (rond 33%).

Eind juni zullen we het wel zien, maar steeds duidelijker wordt dat velen die van oudsher als Links werden aangemerkt, nu de nieuwe Rechtsen zijn. Die stoelendans gold niet voor de generaals die wachtend op hun pensionering, in het behoorlijk rechtse magazine ‘Valeurs Actuelles’ hun verontrusting uitten over de veiligheid van de Franse burger door de ‘oprukkende horden uit de banlieues’ wat zal leiden tot ‘burgeroorlog’. Dan komt een leger goed van pas…. En u begrijpt: koren op de molen van de RN.

Enfin: faits divers!

’t Is duidelijk: je begint over het ene, dan volgt het andere. Er is altijd samenhang, niets staat op zich, niets is toevallig. Toch nog één keer: faits divers!

  • Max Havelaar, het merk dat staat voor eerlijke handel en vaste prijzen voor koffie-, cacao-, ananas- en bananenboeren, komt nu ook de Franse boeren te hulp. Ook lees je in de krant, dat het idee voor het merk in 1992 geboren is. Maar dat het uit Nederland afkomstig is, wordt niet vermeld! Die slordigheid kom ik wel meer tegen…
  • In april heeft het hier twee nachten gevroren, ook dat komt wel meer voor, maar dit jaar had dat desastreuze gevolgen: 40% van alle jonge druivenbloesem bevroor. Sommige wijngaarden konden zelfs 80% opgeven, wat verdere bewerking financieel oninteressant maakt… In de Gironde, de streek rond Bordeaux, gaat men zelfs al over op fruit en groenteteelt die wel tegen een stootje kan. En dat allemaal door de klimaatopwarming! Jawel, de opwarming, die zorgde dat de bloesem verder was dan andere jaren! Parijs heeft voor een miljard steun toegezegd.
  • Maar Frankrijk wordt steeds meer een bierland! Men drinkt 32 liter bier per jaar. En 70% daarvan komt uit Franse brouwerijen. In 2006 waren dat er 246, nu zijn er al 1993 brouwerijen! De productie geeft nog geen druk op de wijnprijzen. Corona deed dat wel: door dat de restaurants en terrassen gesloten waren ging de verkoop sterk achteruit. Met als gevolg dat men nu van de voorraad af wil komen met uiterst lage prijzen. U begrijpt: dat geldt niet voor de ‘mooie’ wijnen!
  • De windmolens, hier éolien genoemd, geven geluidoverlast, horizonvervuiling, vogelsterfte, druk op de prijs van nabijgelegen huizen en dus veel kritiek. Toch produceerden zij in 2020 17% meer elektriciteit dan een jaar daarvoor. En die stijging zal verder doorzetten omdat nu drijvende windmolens worden gemaakt, waardoor in zee veel goedkoper parken kunnen worden gecreëerd, die ook nog eens minder overlast veroorzaken. En in Spanje is een windmolen ontwikkeld zonder wieken: alleen een heen-en-weer wiebelende paal. Ook geen schoonheid, maar wel minder aanstoot gevend.
  • Pablo Picasso werd in 1881 in Malaga, Spanje geboren. Hij kwam naar Frankrijk omdat het Franco-Spanje hem teveel werd. Hier werd hij de gevierde schilder maar zijn verzoek in april 1940 om ook Frans staatsburger te mogen worden werd nooit ingewilligd. Dat kunnen de oorlogsomstandigheden zijn geweest, maar in 1901 toen hij zijn eerste expositie in Parijs hield, stond hij bekend als anarchist. In 1914 werden zelfs 700 van zijn doeken en tekeningen in beslag genomen. Een confisquering die tien jaar duurde. Het vermoeden rijst nu, dat dat de reden was. Wie weet.
  • Door corona kwamen veel Fransen (meer dan 1/3) tot de conclusie buiten de grote stad te willen wonen. Nou vermoed ik dat dat ‘buiten’ niet verder dan 20 kilometer buiten de stad is… Wat zij niet weten is dat veel van het gemak van de grote stad dan ook verdwijnt. Meer nog dat veel winkeliers het in de dorpen opgeven, er mee ophouden of dicht tegen de grote supermarkten aankruipen. Uit klimaatoverwegingen heeft nu de Assemblée besloten dat winkelcentra niet groter dan 10.000m2 mogen zijn. Da’s nogal groot, zodat nu al streng gekeken wordt naar centra groter dan 3000m2. Alleen de grote concurrent van de ouwe winkelier is de internet-winkelier en vooral Amazon en laat die zijn fysieke uitbreidingen nu wel boven de 10.000m2 mogen uitvoeren…
  • Macron heeft besloten de ENA (de École Nationale d’Administration) op te heffen. De school die naast hem drie andere Presidenten, 22 Premiers en vele, vele Franse Ministers heeft afgeleverd. De tweejarige cursus moet plaatsmaken voor een ISP (een Institut du Service Public). En dat omdat de school te elitair zou zijn (70% van de leerlingen kwamen uit de ‘betere’ kringen). Maar ook leidde de school te veel op tot macht in plaats van tot dienen, vonden velen. Zo is 10% van de énarques (de afgestudeerden) lid van dit Gouvernement en 3% is Regionaal Gedeputeerde. De Gele Hesjes zouden Macron tot deze beslissing hebben gebracht. Hoe dan ook het einde van een mythe. Het zij zo.
  • Dit jaar was het op 5 mei 200 jaar geleden dat Keizer Napoléon overleed. Naast  Lodewijk XIV en De Gaulle is Napoléon hier De Vader des Vaderlands hoewel dat vaderland dan noch een koninkrijk, noch een keizerrijk meer is, maar een republiek. Boven zijn prachtige praalgraf van rood kwarts in de Dôme des Invalides in Parijs, heeft men aan twee koordjes een replica van het 35 kilo wegende skelet van zijn lievelingspaard Marengo gehangen. Een kleine Arabier die in Waterloo door de troepen van Wellington werd meegenomen… Nou dat kon niet! En terecht, geen gezicht. En vooral ook geen symbool van succes, zo’n skelet van een door de winnende troepen veroverd paard. Maar aan Macron om aan de steeds groeiende groep Fransen, die Napoléon níet als hun grote voorvader willen zien (een man die de slavernij bedreef, en hele legers de dood injoeg) aan hem dus te vertellen dat l’Empereur een ‘genie’ was. Meer nog ‘une part de nous’ is. En dat kwam aan.
  • En het laatste feit: na één jaar te hebben overgeslagen, zal nu het filmfestival van Cannes van 6-17 juli worden gehouden. Best eng: Cannes verdubbelt in die weken het aantal inwoners en hoewel eind juni er weer bijeenkomsten van meer dan 1000 personen (met een pass sanitaire) mogen worden georganiseerd, is de interesse voor dit festival wel heel massaal. Maar de vertoning van Paul Verhoevens ‘Benedetta’, met Virginie Efira als lesbische non in het Italië van de Renaissance, kan niet langer wachten! Of wel soms?

Foto door Suzy Hazelwood via Pexels