Nieuws Algemeen

Occitaans Dagboek – augustus 2021

Kerncentrale

 

Door: Frits Baylé.

Wat voorafging

Een studievriend, waarmee ik graag de degens kruis, mailde me dat volgens hem kernenergie en een drastische aanpak van de bevolkingspolitiek noodzakelijk zijn om deze wereld leefbaar te houden. Daarbij preciseerde hij het woord ‘bevolkingspolitiek’ in de richting van ‘geboortebeperking’ en ver van de negatieve associatie ‘genocide’.
En dan schiet mij meteen de actie van de nu 100jarige Chinese Communistische Partij te binnen. De veroordeling van het ‘één-kind-beleid’, dat tot een tekort aan arbeidskrachten heeft geleid in een vergrijzende maatschappij. En: het nu instellen van de mogelijkheid legaal meer kinderen te krijgen. Waarop de reactie van het Chinese volk aarzelend, maar vooral afwijzend is. Verbieden blijkt eenvoudiger dan stimuleren! Vooral als het gaat om van de vrijheid van je welvaart met volle teugen te kunnen genieten.
Ook bij onze voortplanting blijkt het te gaan om geld, om welvaart. Dat wisten we al van de tweede, nu derde, wereldeconomie Japan, waarvan ik ooit eens uitrekende dat als er niets gebeurt er over ruim 300 jaar door de vergrijzing geen Japanner meer zal leven… Trouwens we doen al van alles aan ‘bevolkingspolitiek’. Kinderbijslag is daar een goed voorbeeld van. En een ruimere werkonderbreking na de bevalling ook voor de vader, een andere. En alle stimulerende acties leidden toch tot een daling van de geboortecijfers in welvarend Europa, met als laatste land in de rij: Frankrijk. Met 2,1 kind per vruchtbare vrouw houden we de (economische) groei bij, maar we zitten, dacht ik, al op 1,6 kinderen… Maar de groei heeft grenzen en die lijken bereikt.
Duidelijk: in welvarende landen zijn geboortebeperkings-maatregelen kennelijk niet nodig. Meer nog: Merkel en steeds meer politieke leiders zoeken naar een migratiebeleid waarbij de migranten de economische machine op snelheid houden. We moeten de oplossing dus zoeken in de ontwikkelingslanden. Als het daar niet de oorlog is die de bevolking naar Europa drijft, dan is het wel… de welvaart, het gebrek aan welvaart daar. Kinderen zijn daar vaak de ‘oude-dags-verzekering’ voor de ouders. Maar ook zorgt de familieband, dat een (groot) deel van het hier verdiende geld naar de familie wordt gezonden. Dat zagen we in Dubai. En zonder de macht van een communistisch regiem zal het in die landen beslist niet lukken iets te veranderen aan de voortplantings-cultuur. Alleen welvaart ter plaatse, is daar de oplossing. En anders moeten we wachten tot het einde van deze eeuw, want dan zet de totale wereld bevolkingsafname in, volgens de geleerden althans. Maar of we die tijd nog hebben…
Dus ja, we zitten op één lijn, met te geloven in kernenergie, want er zal best een oplossing gevonden worden om het kernafval veilig op te slaan of te vernietigen. Frankrijk krijgt nog steeds 76% van zijn elektriciteit uit kernenergie, maar mondiaal wordt die voor 40% uit vervuilende kolen gehaald en maar voor 10% uit kernenergie.
Lees ik net dat de Franse staat via Areva, waarvan zij 100% eigenaar is, gaat deelnemen in een Finse kerncentrale die met de nieuwe EPR-technologie zal werken. Wat dat betekent weet ik niet, maar de centrale zal 15% van de Finse elektriciteitsbehoefte gaan produceren!
En ja, ik geloof in een politiek die erop gericht is migranten in onze samenleving in te zetten in plaats van baby’s. Daar bovenop moet dan wel een versnelde ontwikkelingspolitiek voor de arme landen komen. Inderdaad, een donders moeilijke oplossing. Want een covid-pandemie met volgens The Economist zo’n 10 miljoen doden (op de Nederlandse tv hoorde ik het getal 4 miljoen noemen…), noch een genocide, of zoals ook langskomt, een fikse oorlog, zijn geen alternatieven.

Nog meer kruitdamp.

Ook het Westerling-boek van Bauke Geersing zorgde voor reacties. Bijvoorbeeld dat Djakarta tegenwoordig zonder D geschreven wordt: Jakarta dus. En een lezer kon zich de Australische troepen niet herinneren. Wel de voor Engeland vechtende Indiase Ghurka’s. De Engelse militairen zelf waren bezig de Nederlandse militairen buiten Indië te houden, schreef hij. En een lezeres die als KNIL-kind zelfs niet over W. mocht praten: “want hij deed alles op eigen houtje”. Het oud-militairen-opvangcentrum en nu ook museum, Bronbeek bij Velp, heeft nog veel documentatie over de ‘politionele’ acties, toen in ‘ons’ Indië.
Zelf herinner ik me Victor uit die tijd, toen we na een evacuatie naar Arnhem (toen: of all places!) weer in Den Haag woonden. Hij kwam uit Indië en kleurde gras, blauw en wolken, groen, maar hij kon prachtig tekenen. En ik leerde op die lagere school mijn oudste vriend kennen. Hij had zijn eerste levensjaren in het Jappenkamp doorgebracht. En wat later op de hbs de gebroeders Vader, de ‘Padre Twins’, één van de vele succesvolle Haagse bandjes. Die Indische jongens hadden trouwens veel meer sjans en kans bij de meisjes dan wij, kaaskoppen. En dan was er schoolvriendin Wieteke van Dort, die ik, alweer lang geleden, suggereerde haar Indische herinneringen op papier te zetten. Wie weet…
En over schrijven gesproken, diverse lezers meldden dat 2500 woorden geen bezwaar zijn. “Gewoon lekker doorgaan.” Nou dat laat ik me geen tweemaal zeggen:

De toestand in de wereld

De werkbemiddelingssite LinkedIn meldt dat wereldwijd 756 miljoen mensen, waarvan in Frankrijk 22 miljoen, door de mogelijkheid die tijdens de Covid-periode duidelijk werd, thuis te kunnen werken, zijn verhuisd. In Frankrijk was dat zelfs 126% meer dan voor de pandemie. Marseille ontving dik 8% meer inwoners, Montpellier bijna 8%. En Paris zag bijna 18% van zijn inwoners de stad verlaten zonder van werkgever te veranderen. Ook Toulouse en Straatsburg zagen bewoners vertrekken. De grootste mobiliteit zit in de distributiesector (16% van de werknemers verhuisden), maar ook in het onderwijs (10%), toerisme (8%) en ook bij mediacommunicatie (4%) zat men niet stil.
Trouwens de crisis heeft mondiaal wel 114 miljoen banen doen verdwijnen. In de 37 rijkste landen waren dat er 8 miljoen, terwijl nog 14 miljoen mensen een baan zoeken. In Frankrijk daalde de werkloosheid tot 7,6%. Maar onder de jeugd is dat hier 19,2%. Stel je voor 1 op de 5 jongeren werkloos!
Toch zijn er veel beroepen waar medewerkers moeilijk te vinden zijn. Natuurlijk huisartsen en dierenartsen zijn schaars maar vooral ook in de bouwsector zit men om mensen en vooral timmerlieden te springen. Hetzelfde liedje in de autobranche: mecaniciens en elektronici. Vooral Nederland en Duitsland komen zo’n 3% arbeidskrachten tekort. In Frankrijk is dat 1,5%. Wel verdien je hier als leerling in de bouwsector gemiddeld 2000 euro in de maand, wat voor veel jeugdigen niet interessant blijkt te zijn. Zoals Le Point schreef: de Fransen hebben nog maar weinig zin in werken…
Een mooi concreet voorbeeld is de Horeca-branche, daar komt men na de pandemie, nou ja nú, 100.000 tot 120.000 werknemers tekort. “Wie wil er nou werken, terwijl iedereen vrij is! En dan die terrasdienst”. Dus zeker 80% van de wegblijvers zoekt een andere baan. Intussen is er een fonds waarmee 1000 Tabacs kunnen worden heropend voor ‘een praatje bij de pomp’ in gemeentes die een kans hebben te overleven. Het lijkt me mooi, maar of dat werkt vraag ik me af.
Maar gaat ’t nu allemaal weer beter? Als we de economische toestand van maart 2020 op 100 stellen dan staat die van de Wereld nu, eind juni 2021, op 66… China en de VS staan er iets beter voor: 73 en de Europese Unie op 72. Maar Engeland komt niet verder dan 62 en India zit zelfs nog onder de helft van zijn economische level toen, namelijk op 47. Dat zien we terug in de cijfers voor de luchtvaart: 29 en het bioscoop bezoek: 23. Maar wegtransport zet weer op: 73 en de detailhandel zit alweer op 91 en ja, het thuiswerken is ook zo goed als voorbij: 95.

Kunst stinkt niet!

Wat moeten we toch blij zijn met miljardairs! Bij gebrek aan Zonnekoningen en Napoleons zijn zij het die zorgen dat we ook in de 21ste eeuw nog monumenten achterlaten. Zij vergaren niet alleen geld, maar ook kunst en die moet in prachtige gebouwen worden ondergebracht. Zo zorgde architect Frank Gehry (nu 91) voor het bijzondere gebouw waarin de Vuitton collectie van Arnault werd ondergebracht. Intussen werd ook Gehry’s spiegelende apenrots in Luma-Arles voor de stichting Luma van de Zwitserse mecenas Maja Hoffmann in elf jaar uit de grond gestampt. Het zeer bijzonder gevormde gebouw huisvest onder meer artiesten en exposities. Frank Gehry is nu bezig met het ontwerpen van de flesjes waarin Louis Vuitton Parfums moeten worden verkocht. Ik zou zeggen: schoenmaker houd je bij je leest, verpakkingsdesign is wat anders dan architectuur!
Maar Pinault, leider van het luxe conglomeraat Kering, kon niet achterblijven bij rivaal Arnault. Hij liet de Japanse architect Tadao Ando de vroegere Bourse de Commerce, prachtig gelegen tussen Louvre en Centre Pompidou verbouwen tot een glorieuze derde expositieruimte voor zijn kunstcollectie die uit meer dan 10.000 werken bestaat.
En of het niet op kan: het Art Déco warenhuis La Samaritaine aan de Pont Neuf opende na 16(!) jaar verbouwingen zijn deuren. Het management is in handen van… Arnault’s LVMH. Er is nu ook een hotel met 72 kamers, met het zicht op de Seine in gevestigd, waar je voor vanaf 100 euro ‘nuits magiques’ kunt doorbrengen. De architectuur was vooral van het Japanse architectenbureau Sanaa, dat in 2010 de Pritzker Prijs won en in Frankrijk bekend werd met het ontwerp voor het Louvre in Lens.
En op de Boulevard Haussmann opent Galeries Lafayette weer na de pandemie met ‘Paris mon Amour’ waarbij alles wat Parijs groot heeft gemaakt, mode, kunst, gastronomie, aandacht krijgt in de vitrines tot aan de prachtige koepel op dit monument van een warenhuis. Tot 31 augustus zal deze promotie lopen, waarbij de ontwerper Alexandre Mattiusse eregast is.
Ja Parijs is in beweging (behalve het verkeer daar, want eind augustus zal tot groot ongenoegen een snelheidslimiet van 30km/u worden ingevoerd! Lees ik net dat meer grote steden die limiet willen invoeren. Een Figaro enquête meldt dat 70% van zijn lezers daar tegen is).
Maar goed, ook het Grand Palais wordt verbouwd en dus werd buiten het gebouw een gigantisch noodcomplex opgezet in de vorm van een kruis, net als het Palais, met armen van 140 en 145 meter lengte.
Toen in 1969 Les Halles verdwenen en naar het Noorden van Parijs in Rungis werden verplaatst, ging een karakteristiek stukje Parijs verloren. Nu is ook Rungis, de grootste markt ter wereld voor verse producten, te klein. En gaat men in het Zuiden voor de handel een annex opzetten. Het project zal in 2027 worden opgeleverd. Maar Les Halles komen nooit meer terug!
Dat geldt ook voor Juliette Gréco (overleden in 2020), maar haar naam komt terug in Parijs: op het Place Saint-Germain-des-Prés aan de kant van de kerk krijgt zij zo’n mooi Parijs’ straatnaambord. Johnny Hallyday volgt in september: Esplanade Johnny Hallyday voor Bercy. Tegen die tijd hoop ik weer de Licht Stad te bezoeken want er blijft veel te beleven.

Faits Divers voor u geknipt

En dan nu, zomaar in willekeurige volgorde, wat feiten en feitjes die ik uit de de media scheurde.

  • Van 18 september tot 3 oktober zal dan helaas toch de Parijse Arc de Triomphe met 25000 m2 doek worden ingepakt. Een idee van de 84-jarige in mei overleden kunstenaar Christo. De inpakker was het al eens gelukt de Pont-Neuf te verstoppen, nu moet het lukken met de opbrengst van de veiling van 25 tekeningen van zijn projecten. We mogen ervan uitgaan dat er niet meer projecten in de pijpleiding zitten…
  • Alweer een paar maanden geleden schreef ik over de bijdrage van 2,5 miljoen euro door de stad Straatsburg aan de bouw van de grootste Europese en door Turkije gefinancierde moskee. Alweer enige tijd geleden heeft de Erdogan angehauchte Milli Görüs organisatie die steun afgewezen. Dat spaart geld en veel kritiek!
  • Bij de regionale verkiezingen verloor na 45 jaar de CPF, de Communistische Partij France zijn laatste bolwerk, het departement Val-de-Marne. Zij leidt nu in geen enkel Departement meer. Wel is zij nog aanwezig in 9 steden met meer dan 50.000 inwoners. Dat waren er in 2017: 32. De teloorgang in steden met meer dan 30.000 inwoners was nog groter: van 72 naar 19! En in het Europese Parlement verdwenen de 19 gedeputeerden. Ik mis ze niet.
  • Ik schreef trouwens vorige maand dat Marine Le Pen nog in één Regio de leiding had behouden. Mooi niet! Ze had er met haar RN, Rassemblement National, één en kans op zes Regio’s (PACA, Centre-Val de Loire, Bretagne, Occitanie, Nouvelle-Aquitaine en Bourgogne-Franche-Comté). Maar overal ging het voor haar mis, waardoor ook meteen haar kansen op het presidentschap werden betwijfeld. Dat zou me best uitkomen, maar ik onderschat haar niet. Ze kreeg tenslotte 21% van de stemmen en Macron’s LREM maar dik 6%. Gelukkig, als het erop aankomt, sluiten haar opponenten zich aaneen, om dat te voorkomen.
  • Poetin heeft bij wet besloten dat champagne, de echte uit Frankrijk, vanaf 2 juli ‘vin pétillant’ gaat heten. Bubbeltjes wijn dus. En de Russische bubbels zijn dus nu ‘champagne’. Opmerkelijk: de Franse wijnboeren ontstaken niet in grote woede. “Ach de echte champagne drinkers, de oligarchen, komen toch hier, naar hun geliefde Côte d’Azur.” Da’s helaas waar.
  • Tussen 2004 en 2021 hebben Amerikaanse militaire piloten 144 Ufo’s gerapporteerd. Eén ervan was een grote leeggelopen ballon, de rest bleef een mysterie. Maar de Amerikaanse contraspionagedienst liet het daar niet bij zitten. Uit een rapport blijkt nu dat het niet om de verbeelding van de piloten gaat, maar om echte objecten door meerderen gezien en ook door radar en infrarood sensoren opgemerkt. Ze onderscheidde 5 categorieën. Gewoon troep in de lucht, waartoe ook drones van de man-in-de-straat werden gerekend. Dan zijn er atmosferische fenomenen zoals kristallen, maar ook geheime luchtvaartprogramma’s, vijandige buitenlandse bespieders en ‘andere’. Aan buitenaardse wezens gelooft men niet. Wel was men bang voor Chinese of Russische gluurders, maar daar waren geen bewijzen voor. Genoeg reden voor verder onderzoek en meer sensoren. Grootste gevaar is, dat waarnemers de ufo’s maar niet melden, uit angst voor gek te worden versleten.
  • Nu we toch in de ruimte zijn: de nog steeds hyperactieve ondernemer Richard Branson opende een nieuw tijdperk, dat van de toeristische ruimtevaart. Hij heeft al 600 kaartjes à 250.000 dollar verkocht, voor een reisje waarbij hij net niet de 100 km hoogte bereikte, waarop volgens NASA de ‘ruimte’ begint. Een uur later landde hij met zijn 2 piloten en nog 3 medewerkers weer op aarde. Elon Musk en Jeff Bezos staan te trappelen om hem na te doen. De markt wordt immers in 2030 op 3 miljard dollars geschat.
    Voorlopig houden wij het op het volgen van de Tour de France hier in de Pyreneeën en gaan straks met de auto hun route volgen: op naar de hóógste toppen van dit prachtige gebergte.

PS: Het klimaat is behoorlijk in de war, als ik naar Limburg en omliggende gebieden in België en Duitsland kijk. Laten we Timmermans’ advies maar snel opvolgen!

Foto door Markus Distelrath via Pexels