Nieuws Algemeen

Frits Bayle – Occitaans Dagboek augustus 2018

Door: Frits Baylé.

LS! Verhuist dus! Uit de romantische Provence naar het mystieke Catharenland, dat tegenwoordig OcOccitaniecitanie heet. Maar eerst een netvliesoperatie. Acht dagen met je hoofd naar beneden, zodat de siliconenolie vrijuit, kan wegstromen. “Kop in je kruis en zoemen” was indertijd de redelijk comfortabele ontgroeningopdracht. Dat was nu alleen maar lastig en vervelend, zelfs wanneer je in plaats van het zoemen, je overgeeft aan overpeinzingen. De neerslag daarvan, die vraagt om uw reactie, vindt u in dit eerste Occitaans Dagboek. Lees maar.

Vijf voor twaalf
Enkele maanden geleden waarschuwde het betrouwbare en beslist niet op sensatie beluste blad The Economist, dat een oorlogsdreiging, en het bedoelde een wereldoorlogsdreiging, niet ondenkbaar was. Nou kom je zelf ook tot zo’n conclusie met mannen als Trump, Poetin, Erdogan, Kim en ga zo maar door, aan ’t stuur.

Maar als je met je “kop in je kruis” zit vanwege een netvliesoperatie, heb je de tijd je af te vragen of de oorlogswekker werkelijk op vijf voor twaalf staat. Of we werkelijk in onze schuilkelders weer de blikken bruine bonen en de flessen water moeten gaan aanvullen, zoals in de zestigerjaren de BB, Bescherming Bevolking, adviseerde.

In 2012 stierven 56 miljoen mensen. Daarvan kwamen “maar “ 62.000 om door oorlogsgeweld. En 500.000 werden ordinair vermoord. Maar onze trek in suiker kostte 1.500.000 suikerzieken het leven. Ik schreef het al eerder: wij, hier in het Westen, hebben nog nooit zo veilig geleefd. Maar de wereld wordt wel overstroomd door 68,5 miljoen oorlogsvluchtelingen en daar hebben we een morele taak.

Het zijn niet alleen die regeringsleiders, die ons onrustig maken. De opwarming van het klimaat beïnvloedt niet alleen onze voedselproductie en economische inspanning. Hij wekt ook spanningen op tussen de landen die wel het Parijse akkoord trachten te implementeren en die, waar onder de VS, welke zich terugtrekken of sterk tekort schieten.

Die opwarming en droogte stimuleert ook de migratie uit vooral de Afrikaanse landen. Het vluchtelingen probleem en de immigratie van hen die op zoek zijn naar betere leefomstandigheden vormen één van de redenen dat bijna de helft van de Engelse bevolking voor een Brexit stemde. Het maakte ook Angela Merkel’s positie zwakker. En landen als Oostenrijk, Hongarije, Roemenië en Polen willen de, ook morele, EU richtlijnen niet volgen.

Eerst je zaken op een rij
Als we een wereldoorlog willen voorkomen en dat wil toch eigenlijk iedereen, zelfs zij die daarin de oplossing zien voor onze doorgedraaide wereldeconomie, dan moeten we wel onze zaakjes op een rij hebben. Gewoon doen wat Trump zegt: zorgen dat wij onze verdediging via de Navo op orde hebben en niet alleen de VS er voor op laten draaien, schoorvoetend gevolgd door Engeland, Estland en zelfs Polen.

Nou gaat ´t wel om enorme bedragen. Mondiaal geven we $ 1.739 miljard aan het militair apparaat uit. Amerika neemt daarvan $ 610 miljard (35%) voor zijn rekening. De 28 landen van de EU komen op $ 231 miljard. En China heel bescheiden op $ 228 miljard. Rusland op de 4de plaats na Saoedi Arabië weer bescheidener: $ 66 miljard.

Naast een veilige Unie moeten we ook toe naar een eenduidige Unie. Weg met dat vetorecht, dat het mogelijk maakt dat goede voorstellen door één lid kunnen worden opgeblazen. En strengere uitvoering van besluiten. Als we migrantenquota berekenen op basis van de sociale en economische mogelijkheden van de leden, dan moeten die ook worden geïmplementeerd. Toch moet een land de mogelijkheid hebben op basis van politieke of andere redenen (nog) niet tot toelating over te gaan. Waarom dan niet, in plaats van een boete, de gemiddelde kosten van 6 maanden onderhoud van een migrant (de uiterste termijn waarin onderzocht zou moeten worden of asiel zal worden verleend) aan die landen door te berekenen voor elke migrant die zij minder dan hun quotum willen opnemen. Als zij die bijdrage niet willen betalen, moeten we ze streng de Uniedeur wijzen.

Ja, de deur wijzen. En dat terwijl de Europese Commissie overweegt nog eens twee Balkan staten tot de Unie toe te laten. Ik stelde twee jaar geleden al voor, niet alleen maar naar marktvergroting te kijken. Ik telde toen bij 27 landen (zonder Engeland) 450 miljoen inwoners en een gezamenlijk GDP van 14.000 miljard dollar. Daarmee waren en zijn we na de VS de grootste economische macht. Maar in dezelfde vingeroefening, liet ik zien dat als we de landen die een gordel rond het “oude” Europa vormen zouden onderbrengen in een handels- en vooral ook een defensieovereenkomst zoals met Noorwegen, de EU 13 landen zou tellen met 340 miljoen inwoners en een GDP van $ 13.000 miljard. Als we dan met die cijfers uit 2015 de verhoudingen bekijken, zien we:

Nieuw Europa: 340 miljoen inwoners met een GDP van bijna $ 13.000 miljard,

  • USA: 320 miljoen inwoners met een GDP van dik $ 16.000 miljard,
  • China: 1.3 miljard (!) inwoners met een GDP van dik $ 8.000 miljard,
  • Japan: 126 miljoen inwoners met een GDP van net geen $ 6.000 miljard,
  • India: 1.2 miljard (!) inwoners met een GDP van net geen $ 2.000 miljard,
  • : 143 miljoen inwoners met een GDP van net $ 2.000 miljard.

Buiten deze berekening vielen de Baltische landen en Finland, terwijl ik Polen, weliswaar net als Finland economisch prima bezig, wel opnam in EU verband, terwijl dit land wegglijdt van onze liberale West-Europese waarden. En och, ik zou Griekenland, als bakermat van onze Westerse beschaving, willen meenemen.

Heeft de EU een overlevingskans
De voorspelling van Henriëtte Roland Holst dat “de zachte krachten zeker zullen  winnen in ’t eind” heb ik opgezet in mijn kast met vroeg naïef gedachtegoed. Want hoewel we dus in een redelijk veilige wereld leven, kom ik er steeds meer achter dat niets dierlijks ons vreemd is. Naast dat beestachtige, wil ik als agnost toch graag in de Tachtiger (18!80) Willem Kloos geloven als hij dicht “Ik ben een God in het diepst van mijn gedachte”. Want ondanks het feit dat zijn tijdgenoot en filosoof Nietzche ons bezweert dat “God dood is”, geloof ik best ook in het strenge, rechtvaardige, goede in de mens. Laat nu de Joodse filosoof Yuval Hariri sterk geloven dat de mens de dood gaat overwinnen, nadat hij hongersnood, epidemieën en oorlogen al heeft uitgebannen. Wij hebben dan geen God meer nodig, noch een religie, die niet alleen verenigend maar vooral ook vernietigend werkt. Google en de algoritmes zullen ons de weg wijzen. Hij voorspelt het “dataïsme” en daarmee het verlies van ons geweten…

In de wervelwind van vooral ook technologische ontwikkelingen voorspelt dan de filosoof Laurent Alexander dat “Europa het Zimbabwe van 2080 wordt”. Dat lijkt wel erg ver te gaan, maar is niet ondenkbaar. Tenslotte, waar is het Ottomaanse Rijk, anders dan in een verscheurd, arm Turkije? Het Egypte van de Farao’s, anders dan in een armoeiig onrustig Cairo? Het Griekenland van onze Beschaving, anders dan eigenlijk nog steeds bedelend aan de deur van de Europese Bank? En ga zo maar door: Italië, Portugal…Zelfs China, maar dat bewijst dat je er ook weer bovenop kunt komen, zelfs na perioden van massamoord en mismanagement.

Ik positioneerde Europa ooit als “De Oude Wereld, waar het Nieuwe Begint”. Stelde dat educatie, onderzoek, innovatie en cultuur, de kernwaarden van de EU zouden moeten worden. En wat zien we: Europa blijft achter in de ontwikkeling en implementatie van Artificiële Intelligentie (AI).

Europa vergrijst en verrechtst. Dreigt uit elkaar te vallen. Mist een charismatisch leider. Maar deponeert nog steeds de meeste patenten. Staat nog steeds borg voor kwaliteit. Voor vrijheid van denken, spreken, schrijven, godsdienst. Is nog steeds een hoeksteen in het culturele leven. Maar is ook toonaangevend als het gaat om democratisch regeren en dat, zonder de wil die democratische bestuursvorm te implanteren in maatschappijen die daar nog lang niet aan toe zijn. Kom daar, ook na de recente Presidentsverkiezingen, in Zimbabwe maar eens om. Nee, we maken een goede kans te overleven. Als we tenminste goed ons best blijven doen. Maar is de wereld het daar mee eens? Loert er geen oorlogsgevaar?

Afrika, ons knuffel continent
Ik weet ‘t: Afrikanen zijn dom en als ze niet dom zijn dan hebben ze geen educatie of zijn lui. Zij die het redden worden kaal gevreten door hun familie. En ze zijn corrupt, Moslim of moorden gewoon maar vijandige stammen uit. Als die al niet door hongersnood of ziekten zijn gedecimeerd. En het ergst: ze zijn zwart, waardoor ze sowieso integratie in onze maatschappij kunnen vergeten.

En toch en toch is de gemiddelde economische groei van de 55 Afrikaanse landen 5% per jaar. Die van Ethiopië zelfs 8,5%. En dat terwijl de wereld economie met 2,7% groeide. En de gemiddelde kinderaanwas per Afrikaanse vrouw is 7 kinderen. Let wel: de Marokkaanse vrouw baart slechts 2 kinderen, iets wat tot voor kort in Europa alleen de Franse vrouw nog kon zeggen. En zo zal in 2030 Nigeria meer inwoners hebben dan de VS. De stad Lagos zal van 20 miljoen inwoners nu, groeien naar 30 miljoen in 2040. En 96% van die bevolking kan nu al lezen en schrijven. Van de huidige 1,25 miljard Afrikanen is 40% jonger dan 15 jaar. In 2050 komt een kwart van de mensheid uit Afrika en in 2100 zelfs een derde, namelijk 4 miljard Afrikanen en maar 1/10 Europeanen… Europeanen die 1 miljoen immigranten per jaar tot 2050 nodig zullen hebben om de populatie te stabiliseren. En dan te bedenken dat in de 19e eeuw nog 60 miljoen Europeanen hun continent verlieten op zoek naar beter oorden. Tijd dus om ons heel snel te bezinnen en alleen al uit louter eigen belang onze bakens te verzetten.

Akkoord het Westen investeert al $60 miljard per jaar. Maar, 58% daarvan gaat maar naar 5 landen: Angola, Egypte, Nigeria, Ghana en Ethiopië. Gelukkig groeien en bloeien ook Marokko, Kameroen, Kenia, Algerije, Zambia en Ivoor Kust voorspoedig. Over Zuid Afrika heb ik het al eerder gehad: veel vertragend politiek gerommel. Verder is er 36 miljard per jaar ontwikkelingshulp.

Gevaarlijke (globale) trend is echter de steeds groter wordende publieke schuld. In 1990 was die voor Afrika zo groot dat het van het globale financiële systeem werd buiten gesloten. Momenteel is de schuld zo’n 50% van het GDP, wat nogal meevalt in vergelijk met wat wij hier in Europa tegen komen. Maar het relatief hoge interestpercentage drukt zwaar op de zich ontwikkelende economieën: in Nigeria en Ghana vraagt het zelfs om 30% van de belasting inkomsten.

We weten dat de hongersnood in de wereld (vaak oorzaak van oorlogshandelingen) alleen zou kunnen worden opgelost met de voedselproductie van twee huidige werelden. Zouden we iedereen willen voeden zoals we ons in Frankrijk voeden, dan hebben we drie werelden nodig en nemen we Amerika als voorbeeld dan zijn zelfs vijf werelden nodig. Opmerkelijk: dit jaar waren al op 1 augustus alle natuurlijke zichzelf renoverende levensbronnen uitgeput en leven we dus op “krediet”.

Als we nu ook weten, dat Afrika miljoenen hectaren onontgonnen landbouwgrond heeft, die gelijk staat aan 60% van alle nog bouwrijp te maken landbouwgrond in de wereld. En we weten verder dat de elektriciteit die kan worden opgewekt met waterkracht uit de Kongo Rivier, heel Zuid Afrika van elektriciteit kan voorzien. En dat er zoveel elektriciteit uit zonnen energie kan worden opgewekt dat alle Afrikanen elektriciteit tot hun beschikking kunnen hebben. Meer nog, dat daarmee zeewater gedesalineerd kan worden om zo niet alleen als drinkwater te dienen, maar  ook om dorre landbouwgrond vruchtbaar te maken, rijp om de wereld te voeden. Als we dat weten, waar wachten we dan nog op?

Ja, maar de corruptie… Daarom opperde ik de gedachte niet de Afrikaanse staten, maar Westerse bedrijven die zich in Afrika willen vestigen te subsidiëren, maar ze moeten dan wel hun Westerse management meezenden. Educatie en gezondheidszorg moeten door instellingen als Unicef worden gerealiseerd. Blijven de grote (vaak infrastructurele) projecten over. Tot op heden is het vaak de Chinese overheid die zich daarvoor inzet. Ook Westerse overheden en de EU moeten worden overtuigd zich niet door China de kaas van het brood te laten eten.

Europa en de andere
Als op deze manier, Afrika in de komende decennia wordt opgenomen in de vaart der volkeren, denk ik dat niet alleen veel migratierust zal zijn gecreëerd, maar de globale gezondheidszorg evenzeer gediend zal zijn. Blijven natuurlijk velerlei nationale en internationale spanningen over die tot oorlog kunnen leiden.

Het is wat nonchalant om in de paar honderd woorden die ik mezelf nog gun, de oorlogsbalans op te maken. Maar in m’n overpeinzingen was de oorlogszucht in de wereld minder groot dan de kans op vrede. Dus ik waag het er op. Laten we beginnen met onze vrienden te duiden.

Allereerst de VS. Handel is de beste methode om tot vrede te komen. Je moet dan ook wel gek zijn om handelsoorlogen te beginnen. Zelfs als tactiek. Zelfs als je handelsbalans met China 312 miljard euro tekort komt en die met Europa 121 miljard euro. Maar er komt een eind aan Trump’s periode van gevaarlijke nonsens politiek. Trouwens, Europa en Amerika hebben elkaar nodig.

Dat geldt ook voor Australië en Japan. Beide landen voelen de hete adem van China’s ambitieuze economische ontwikkelingsdromen. Terwijl Japan’s Premier Abe met zijn sterk verouderende rijke onderdanen, maar niet uit de economische problemen kan komen, maar wel de vierde wereldeconomie blijft. De gedragingen in de Tweede Wereld Oorlog lijken door het land en de wereld vergeten.

’s Werelds grootste democratie: India kent ook China’s ambities. Heeft zelf ook ambities,

die het met een voor een groot deel Engels sprekende bevolking best mag hebben. Maar evenals China blijkt het moeilijk bijna 1,3 miljard mensen te besturen. Armoede, analfabetisme en corruptie helpen daar niet aan mee. Het kastenstelsel speelt daarbij een dualistische rol: het ordent, het discrimineert en de hoop op een beter leven door de reïncarnatie werkt bij velen tot gematigdheid. Ik reken het land aan “onze” kant.

Dan krijgen we een heel stel landen, dat toekijkt. Generaliserend de Zuid Amerikaanse landen. Ze hebben het economisch niet makkelijk tot moeilijk en kijken waar wat te halen valt. Daar hoort oorlog niet bij. Hetzelfde geldt in heftiger mate voor Afrika. Maar hier gaat ook nog eens de religie meespelen. De Islam, die nog volop kampt met het “Kruistocht”ethos, of moet ik  “pathos” zeggen, maar qua leeftijd de Middel Eeuwen voorbij is, wat hoop geeft dat radio, tv en internet (ik spreek niet over de “sociale” media) haar wat sneller dan het Christendom tot inkeer brengen…     

Waardoor we terecht komen in het Midden Oosten. Wat ik voorlopig het “Wereld Strijd Toneel”blijf noemen. We kunnen er onze agressie, onkunde, wapens en hopelijk steeds meer ook onze goedertierenheid en geld kwijt. Arabieren die het over één ding met elkaar eens zijn, namelijk dat ze het oneens zijn. Sjiieten en Sunnis die beiden het ware geloof te vuur en te zwaard belijden en bestrijden. Israel, dat onderleiding van Netanyahu met in de achterzak de atoombom, de eeuwige haat van zijn buren zat is en onbarmhartig terugslaat. Iran dat blijft stoken. Onoplosbaar lijkt het, vooral omdat we er ook zo lekker mee weg komen.

En zo kom je bij Rusland terecht, of liever gezegd bij Poetin. Want het is zijn droom van   Groot Rusland. Alleen: het land is arm, de bevolking krijgt nog niet genoeg van hem, maar wel genoeg van de armoede, de onvrijheid, de corruptie. Poetin zal blijven roeren, blijven loeren, snel een Krim veroverend, waar niemand voor wil vechten. Vooral de Baltische staten voelen die dreiging. En de wereld kijkt gespannen toe hoe hij de Noord- en Zuid Pool voorzichtig probeert te koloniseren. Maar een wereldoorlog? Nee. Met China samen?

Ja, Het Gele Gevaar. Het is ons met de paplepel ingegoten. En Xi heeft grote plannen, daar heeft hij zichzelf een leven lang als Vader des Vaderlands voor gegeven. Eerst net als Bismarck, de grenzen van zijn land veilig stellen: Nepal, de Zuid Chinese Zee, nieuwe bases, grotere marine. Maar eigenlijk blijft ‘t daarbij, net als bij Bismarck. En ook had hij veel agressiever tegen Hong Kong en Taiwan kunnen optreden.

Hij budgetteert $1000 miljard voor enkele nieuwe “zijde routes”, een handelspolitiek, die velen zien als het begin van kolonisatie. Maar in Davos predikte hij vrijhandel. Zo vrij ook, dat het land patenten steelt en gebruikt zonder blikken of blozen. Hij vestigt zich overal in de wereld waar hij grondstoffen voor zijn China kan vinden. Mag hij soms!

Zijn binnenlandse politiek heeft de bevolking geen windeieren gelegd. Maar duizenden identificatie camera’s grijpen genadeloos in het dagelijks leven van de Chinees in. Ik kon een “sleepwet” als onderdeel van onze Nederlandse beveiligingspolitiek nog accepteren, maar wat in China gebeurt… Maar ja, hoe houd je 1,3 miljard mensen die in een winning mood zijn, in bedwang?

En zo geloof ik dat Xi wel meer aan z’n hoofd heeft dan oorlog. Dan blijven Iran en Noord Korea over, waarvan we niet weten wat ze werkelijk uitspoken. Nou daar kan ik mee leven.

Op 9 oktober wordt mijn rechteroog van de laatste siliconenolie ontdaan, waardoor ik de wereld helderder dan ooit moet gaan zien. Zou dat ook mijn kijk op de wereldpolitiek beïnvloeden?

Mocht dat zo zijn dan hoort u dat van mij!

Over de auteur

Redactie FANF

Laat een bericht achter